Dronken Door de Stad
Dronken door de stad, dronken door de stad
Zonder iets te willen of te moeten
Dronken door de stad, beschonken door de stad
Ik volg heel voorzichtig mijn twee voeten
In de verte een sirene, een taxi snelt voorbij
De wereld gaat z'n gang maar, het is allemaal niet voor mij
Ik schuifel langs de huizen, blijf bij etalages staan
Ik schuifel langs de huizen achter mijn eigen schaduw aan
Dronken door de stad, dronken door de stad
Reclames schreeuwen bier en sigaretten
Dronken door de stad, beschonken door de stad
Even tot het slapen zonder wetten
Ik zag vannacht de wanhoop in elke vrouwenlach
En zie opeens de zwervers die ik overdag nooit zag
Loop zachtjes in mezelf en mijn iets te kouwe jas
Weemoedig door het neon, wat voorzichtig om een plas
En opeens begrijp ik alle alcoholisten
Die zich dronken drinken tegen wil en dank
Die vanochtend nog bij lange na niet wisten
Hoe kom ik voor vanavond aan mijn portie drank
Om de wereld in het roze te bekijken
Om te vergeten wat er elke dag gebeurt
Om de zeikers niet te horen zeiken
Om niet te horen waarover wordt gezeurd
Ja, opeens begrijp ik alle alcoholisten
Met één doel de drank en geen moraal
Niet meedoen aan het spel der lage listen
Niet meedoen aan het vervolgverhaal
Drinken om de dagen door te dromen
Zonder regels en zonder politiek
Drinken om het leven door te komen
Zonder alcohol: trillerig en ziek
Drinken om je lichaam te verwarmen
De drank is je kachel en je huur
De jenever brandt zich door je darmen
De jenever is het water voor het vuur
Drinken om geen krant te hoeven lezen
Geen foto's, geen realiteit
Drinken om geen oorlog meer te vrezen
Drinken zonder schuld, zonder verwijt
Dronken door de stad, dronken door de stad
Zonder iets te willen of te moeten
Dronken door de stad, beschonken door de stad
Ik volg heel voorzichtig mijn twee voeten
Het stormt in mijn kop omdat ik te goed weet
Hoe makkelijk ik morgen vanavond weer vergeet
Want morgen wekt de wekker, de bel van het fatsoen
En weet ik dat ik dan weer keurig mee zal doen
Bêbado pela Cidade
Bêbado pela cidade, bêbado pela cidade
Sem querer ou precisar de nada
Bêbado pela cidade, embriagado pela cidade
Vou seguindo bem devagar meus dois pés
Ao longe uma sirene, um táxi passa voando
O mundo segue seu rumo, mas não é pra mim
Vou arrastando pelos prédios, paro nas vitrines
Vou arrastando pelos prédios atrás da minha própria sombra
Bêbado pela cidade, bêbado pela cidade
Anúncios gritam por cerveja e cigarros
Bêbado pela cidade, embriagado pela cidade
Só até dormir sem regras
Vi essa noite o desespero em cada sorriso de mulher
E de repente vejo os mendigos que nunca vi de dia
Caminho devagar em mim mesmo e meu casaco um pouco frio
Saudoso pelo neon, com cuidado em volta de uma poça
E de repente entendo todos os alcoólatras
Que se embriagam contra a vontade
Que esta manhã ainda não sabiam
Como vou conseguir minha dose de bebida pra hoje à noite
Pra ver o mundo cor-de-rosa
Pra esquecer o que acontece todo dia
Pra não ouvir os chatos reclamando
Pra não ouvir sobre o que estão reclamando
Sim, de repente entendo todos os alcoólatras
Com um único objetivo: a bebida e sem moral
Não participar do jogo das baixas trapaças
Não participar da continuação da história
Beber pra sonhar os dias
Sem regras e sem política
Beber pra passar pela vida
Sem álcool: tremendo e doente
Beber pra aquecer o corpo
A bebida é seu aquecedor e seu aluguel
A genebra queima suas entranhas
A genebra é a água pro fogo
Beber pra não precisar ler jornal
Sem fotos, sem realidade
Beber pra não temer mais guerras
Beber sem culpa, sem reprovação
Bêbado pela cidade, bêbado pela cidade
Sem querer ou precisar de nada
Bêbado pela cidade, embriagado pela cidade
Vou seguindo bem devagar meus dois pés
A tempestade na minha cabeça porque sei muito bem
Como é fácil amanhã à noite eu esquecer de novo
Porque amanhã o despertador toca, o sino da moral
E sei que vou me comportar direitinho de novo