Καράβι που κυλάει στα νερά
Karavi pou kyláei sta nerá
γλυκός προορισμός η φυλακή σου
glykós proorismós i fylakí sou
κι αν πήγαινα αλλού σ’ άλλη στεριά
ki an pígaina allou s’ álli steriá
με μάγεψε το βλέμμα της ψυχής σου
me mágepses to vlémma tis psychís sou
Και άφησες τα δώρα στ’ ανοιχτά
Kai áfises ta dóra st’ anichtá
δεν είχες να τα δώσεις πουθενά
dén eíches na ta dóseis pouthená
Στο χείλος της καταστροφής
Sto chélos tis katastrofís
μου δίνεις το φιλί της ζωής
mou dínis to filí tis zoís
και πάω εκεί που πας κι εσύ καρδιά μου
kai páo ekí pou pas ki esý kardiá mou
Στο πέλαγος της αντοχής
Sto pélaγos tis antochís
μου δίνεις το φιλί της ζωής
mou dínis to filí tis zoís
νησί εγώ νησί κι εσύ στεριά μου
nisí egó nisí ki esý steriá mou
Μη φύγεις μην τρέξεις σε θέλω ν’ αντέξεις
Mi fýgeis min tréxeis se thélo n’ antéxeis
μέχρι να λύσω δεσμά
méchri na lýso desmá
Μη φύγεις μη τρέξεις σε θέλω ν’ αντέξεις
Mi fýgeis mi tréxeis se thélo n’ antéxeis
μέχρι ν’ ανοίξω φτερά
méchri n’ anóixo fterá
Ο ήλιος σε φιλάει στην κουπαστή
O ílios se filáei stin koupastí
σε ξέρω τόσο λίγο μα πεθαίνω
se xéro tóso lígo ma pethaino
να βλέπω στη μεγάλη μας στιγμή
na vlépo sti megáli mas stigmí
τα χρόνια που ήμουν κάστρο πορθημένο
ta chrónia pou ímoun kástro porthiméno
Μυστήριο που ο έρωτας χτυπά
Mystírio pou o érotas chtypá
εκεί που δεν το ψάχνεις πουθενά
ekei pou den to psáchnis pouthená