Δε θέλω τίποτα να πείς
Δε thélo típota na peís
όλα τα είπαμε
óla ta eípame
Απ' τα βουνα έναν κεραυνό
Ap' ta vouna énan keravnó
κόψε και χτύπα με
kópse kai chtýpa me
Δεν θέλω, φεύγω ούτε γεια
Den thélo, févgo úte geia
ούτε αποτύχαμε
úte apotýchame
Θέλω να γίνεις πυρκαγιά
Thélo na gíneis pyrkagiá
και ξαναφίλα με
kai xanafíla me
Μη! Μη μου εξηγείς!
Mi! Mi mou exigís!
Σφαίρες όσα πείς
Sfaíres ósa peís
και σπάνε τη σιωπή
kai spáne ti siopí
Μη! Δεν είναι η στιγμή!
Mi! Den eínai i stigmí!
Άσε να γραφτεί
Áse na graftei
το τέλος με φιλί!
to télos me filí!
Τα χείλη εκεί αντικριστά
Ta chéi li ekei antikristá
τα λόγια αμίλητα
ta lógia amílita
να τρέχουν δίπλα μας ξυστά
na trékhoun dípla mas xystá
τα αυτοκίνητα
ta aftokínita
Κι όσο αντέξει η βραδιά
Ki óso antéxei i vrádiá
τόσο κι άνθρωπος
tóso ki ánthropos
Ξέρω πως πνίγεται η καρδιά
Xéro pos pníghetai i kardía
μέσα στο πρώτο φως
mésa sto próto fós
Μη! Μη μου εξηγείς!
Mi! Mi mou exigís!
Σφαίρες όσα πείς
Sfaíres ósa peís
και σπάνε τη σιωπή
kai spáne ti siopí
Μη! Δεν είναι η στιγμή!
Mi! Den eínai i stigmí!
Άσε να γραφτεί
Áse na graftei
το τέλος με φιλί!
to télos me filí!