Η σκιά μου κι εγώ
I skiá mou ki egó
κι ένα τρένο η ζωή
ki éna tréno i zoí
να μη πιάνει σταθμό
na mi piánei stathmó
χωρίς σκοπό, μακρύ ταξίδι
chorís skopó, makrí taxídi
Πικρή μοναξιά μέχρι που΄ρθες εσύ
Pikrí monaxía méchri pou'rthes esý
σαν μια λάμψη αστραπής τη νύχτα
san mia lámpsi astrapís ti nýchta
κι έγινες ζωή μου
ki égines zoí mou
Ήσουν αναμνήσεις από το μέλλον
Ísoun anamníseis apó to méllon
προτού μια μέρα σε γνωρίσω
protoú mia méra se gnoríso
Πέρασα δρόμους μες στη φωτιά για τ΄όνειρο
Pérasa drómous mes sti fotia gia t'óniero
πόδια γυμνά στ΄αγκάθια με πήγαν στ΄όνειρο
pódia gymná st'angkáthia me pígan st'óniero
μάτωσα η ελπίδα μη χαθεί
mátosa i elpída mi chatheí
δίψα κι εσύ στα χείλια δροσιά σαν όνειρο
dípse ki esý sta chéilia drosiá san óneiro
Αναμμένο κερί κι ας φυσούσε βοριάς
Anaménno kerí ki as fysouse voriás
σαν λουλούδι εγώ μες στο χιόνι να παγώνει
san louloudi egó mes sto chióni na pagóni
γιατί μη ρωτάς, έτσι είναι η ζωή
giatí mi rotás, étsi eínai i zoí
ποιος σε ποιόν χρωστάει
poios se pión chrostáei
της μοίρας είναι αυτά γραμμένα
tis mías eínai aftá graména
Πέρασα δρόμους μες στη φωτιά για τ΄όνειρο
Pérasa drómous mes sti fotia gia t'óniero
πόδια γυμνά στ΄αγκάθια με πήγαν στ΄όνειρο
pódia gymná st'angkáthia me pígan st'óniero
όλα τα θυμάμαι πριν το πρώτο μας φιλί
óla ta thymámi prin to próto mas filí
δύναμη η πίστη της ψυχής η προσευχή
dýnami i písti tis psychís i prosefchí