Aitak eta amak
Aitak eta amak herritik,
maitea, ni zugandik,
Donibanera bidali naute Arbonatik,
ez izateko, zurekilan entradarik.
Ez izan hortaz penarik,
ez ta ere txangririk;
Amoriua fidelagoa urrundanik.
Etzaitut, ez, kilaturen sekulan nik.
Pais e Mães
Pais e mães da cidade,
querida, eu venho de você,
me mandaram de Arbon para Donibane,
para não ter, nenhuma entrada sua.
Não tenha pena por isso,
nem também tristeza;
O amor é mais fiel quando está longe.
Não vou te deixar, não, nunca vou te tocar.