395px

Habanera

Herrikoiak

Habanera

Berriro itzuliko balitz
iragan denbora arrotza
berdin kontsumi nezake
banilla gozo artean,
itsaso urrun batetan
irudimena galdurik
udaberriko euritan
larrosak pizten ikusiz.

Osaba komertzianterik
ez nuen izan Habanan,
pianorik ez zegoen
bizi nintzen etxe hartan,
neskatxen puntilla fiñak
udako arratsaldetan,
errosario santua
neguko gela hotzean.

Ezpainek gordetzen dute
ezpain bustien gustoa
desiozko hotzikaran
etsipenaren tamalez,
gaua zelatan dakusat
kontzientzia bilutsik
badoaz orduz geldiak
gogorapenen hegalez.

Jaio giñen, bizi gera
ez dugu ezer eskatzen
itsasontzia astiro
kaiatik ari da urruntzen.
Antillak zintzilik daude
argazkien paretetan
karta bat idatziko dut
norbaitek erantzun dezan.

Tabako, ron ta kanelaz
girotutako arratsetan
algarak entzuten ziren
Habanako putetxetan,
abanikodun mulatak
gauari haize egiten
musiken aide nagiek
odola erretzen zuten.

Jaio giñen, bizi gera
ez dugu ezer eskatzen
itsasontzia astiro
kaiatik ari da urruntzen.
Antillak zintzilik daude
argazkien paretetan
karta bat idatziko dut
norbaitek erantzun dezan.

Habanera

Se eu voltar de novo
com o tempo que passou
consumindo a mesma coisa
entre o doce da baunilha,
num mar distante
perdendo a imaginação
vendo as rosas florescerem
na chuva da primavera.

Não tive um tio comerciante
em Havana,
sem piano por perto
vivi naquela casa,
com as meninas de vestido leve
nas tardes de verão,
o rosário sagrado
no quarto frio do inverno.

Os lábios guardam
o gosto da boca molhada
na fria solidão do desejo,
tristeza, que pena,
a noite me observa
com a consciência nua
as horas vão passando
com as asas das lembranças.

Viemos ao mundo, estamos vivos
não pedimos nada
o barco lentamente
se afasta do cais.
As Antilhas estão penduradas
nas paredes das fotos
vou escrever uma carta
para alguém me responder.

Com tabaco, rum e canela
nas tardes animadas
ouvia gritos
nos bordéis de Havana,
mulatas com leques
fazendo vento à noite
as músicas das grandes
queimavam o sangue.

Viemos ao mundo, estamos vivos
não pedimos nada
o barco lentamente
se afasta do cais.
As Antilhas estão penduradas
nas paredes das fotos
vou escrever uma carta
para alguém me responder.

Composição: