Wycofanie
Spokojnym swym istnieniem zachwycil mnie
Samotny kamień, pozazdrościłam mu...
W milczącej egzystencji odnaleźć się
Zapragnęłam, rzekłam i stało się
Leżę na poduszce z miękkiego mchu
I nie przeraża nieskończoność bytu
Nie pragnę, nie zazdroszczę
Po prostu trwam
Szczęścia w najczystszej formie doświadczam
Wszystko, co ludzkie zawstydza mnie
Naprawdę wolę kamieniem być
Kamienie nigdy nie śmieszą do łez
Retirada
Com sua existência tranquila, me encantou
Sozinho como uma pedra, eu a invejava...
Na silenciosa existência, encontrei-me
Desejei, falei e assim aconteceu
Deitei na almofada de musgo macio
E não me assusta a infinidade do ser
Não desejo, não sinto inveja
Apenas persisto
Experimento a felicidade em sua forma mais pura
Tudo que é humano me envergonha
Realmente, eu preferiria ser uma pedra
Pedras nunca se misturam a lágrimas