Hino de Galego
Qué din os rumorosos
na costa verdecente
ao raio transparente
do prázido luar?
Qué din as altas copas
de escuro arume arpado
co seu bem compassado
monótono fungar?
Do teu verdor cinguido
e de benignos astros
confín dos verdes castros
e valeroso chan,
não des a esquecemento
da injuria o rudo encono;
desperta do teu sono
fogar de Breogán.
Hino de Galego
O que dizem os rumores
na costa verdinha
sob o raio brilhante
do luar tranquilo?
O que falam as altas copas
do escuro arame retorcido
com seu bem ritmado
monótono resfolegar?
Do teu verde apertado
e de astros bondosos
limite dos verdes castros
e valente chão,
não deixes no esquecimento
a injúria e o rudo rancor;
acorda do teu sono
fogar de Breogán.