Qué din os rumorosos
Na costa verdecente
Ao raio transparente
Do prácido luar?
Qué din as altas copas
De escuro arume arpado
Co seu ben compasado
Monótono fungar?
Do teu verdor cinguido
E de benignos astros
Confín dos verdes castros
E valeroso chan
Non des a esquecemento
Da inxuria o rudo encono
Desperta do teu sono
Fogar de Breogán