395px

Quando Incendiamos a Casa de Deus

Horna

Kun Lyömme Jumalan Kodin Liekkeihin

Kun lyömme Jumalan kodin liekkeihin roihuaa hyvyys tuhkaksi tulessa.
Merkki Jumalan, kuten myös teidän uskonne, kuolemasta.
Mielenne on tyhjä, täynnä tuhkaa.
Kristus on poissa.
Raiskaamme Neitsyt Marian, seivästämme Äitinne tulenhehkuisin siemenin.
Kylvämme häneen kuoleman joka on yllenne syntyvä.
Teemme maan allanne hedelmättömäksi, kylmää hohkaavaksi ja mustaksi.
Katsokaa, liekit lyövät taivaalle, kansanne Isä mädäntyy autioon paratiisiinsa.
Tappakaa itsenne!
Me tuomme teille ikuisen kuoleman, me tuomme teille lopun.
Teitä ei kukaan tule ikinä kaipaamaan.
Te olette pian poissa, ikuisesti.
Uljaan pohjoisen mahdin murskaamina.

Quando Incendiamos a Casa de Deus

Quando incendiamos a casa de Deus, a bondade se transforma em cinzas no fogo.
O sinal de Deus, assim como a sua fé, é a morte.
Sua mente está vazia, cheia de cinzas.
Cristo está ausente.
Vamos violentar a Virgem Maria, cravando em sua mãe sementes ardentes.
Vamos semear nela a morte que vai nascer sobre vocês.
Faremos a terra sob seus pés estéril, fria e negra.
Olhem, as chamas sobem ao céu, seu Pai apodrece em seu paraíso vazio.
Matem-se!
Nós trazemos a vocês a morte eterna, nós trazemos o fim.
Ninguém nunca sentirá sua falta.
Vocês logo estarão fora, para sempre.
Esmagados pelo poder do nobre norte.

Composição: