Un pas
involburate mari
intunecate zari
catam incet inspre uitarea
ce am purat-o-n gand
privind inspre pamant
o piatra prafuita-n calea-mi
pe care am purces
in prima zi de viata
moarta
firave lacrimi seci
purtate de ochi reci
ce au privit o data-n lume
in slove au lasat
urme adanci in praf
si istovite au cazut nebune
ca un fior un glas
urlat de limba
unui ceas
un glas
Um passo
involburate mari
intunecate zari
cantando devagar pra esquecer
o que eu carreguei na mente
olhando pra baixo
uma pedra empoeirada no meu caminho
por onde eu passei
no primeiro dia de vida
morta
lágrimas fracas e secas
carregadas por olhos frios
que já olharam uma vez pro mundo
em letras deixaram
marcas profundas na poeira
e exaustas caíram, insanas
como um arrepio, uma voz
gritada pela língua
um momento
uma voz