Sodan Aika
Kulkiessani synkkää talvista polkua pitkin, tunnen kuinka antikristus
hyväilee ruumistani. On sodan aika, totaalisen holokaustin aika.
Jumalasi voit nyt unhoittaa, sielusi voit nyt karkoittaa.
Kannan epäpyhää asetta halki mustan kuoleman, paimenesi sillä teloitan.
Liekki on syttynyt, uuden alun sarastus koittaa ja antikristus sodan voittaa.
Äiti pohjoinen huokaa syvään nähdessään saastaiset kasvosi,
joilla otit suihin jumalalta. Sinut tuhoon tuomittakoot, paistumaan sullottakoot.
On rituaalien aika, kasvosi verellä peitetään, ruumiisi päälle syljetään,
epäpyhän aseen voimaa ei kukaan voi voittaa
É Hora de Guerra
Caminhando por um caminho sombrio e invernal, sinto como o anticristo
acaricia meu corpo. É hora de guerra, hora do holocausto total.
Teu Deus agora pode ser esquecido, tua alma pode ser expulsa.
Carrego uma arma profana através da morte negra, com ela executo teu pastor.
A chama acendeu, a aurora de um novo começo surge e o anticristo vence a guerra.
Mãe do norte suspira fundo ao ver teu rosto sujo,
com o qual você se entregou ao divino. Que você seja condenada à destruição, queimada até o fim.
É hora dos rituais, teu rosto será coberto de sangue, sobre teu corpo se cuspirá,
a força da arma profana ninguém pode vencer.