Drwzi
W pustym światłocieniu uczuć
Wiem, że chcesz odnaleźć sens
Bliskich sercu cichych pragnień, prostych słów
Odejdź stąd
Nie znam cię
W bladym wyrzeźbionym geście
Odnajduję własną twarz
Drzemie we mnie cień nadziei rozpacz wie
Ona zna ciebie, mnie
Po prostu wyjdź
I zamknij drzwi
Zatrzymaj czas na kilka chwil
Czuły ciepły szept
Szczerych prostych słów
Bezmiar pocałunków otchłań najprawdziwszych snów
Powódź uczuć trwa, serce daje znak
I z prądem pragnień popłyń, nie poddawaj nas
Gdy uparty czas chce dogonić nas
Targa nas i ciągnie, chce usłyszeć: Pass
Możesz zawsze wejść i wyjść i wejść i wyjść, i wejść, lecz nie zamykaj drzwi
Po prostu wyjdź
I zamknij drzwi
Zatrzymaj czas na kilka chwil
W korowodzie własnych myśli
Połączonych szukam serc
Pajęczyna melancholii wokół nas
Szkoda słów
Nie znasz mnie
W rozścielonych kwiatach róży
Zakurzonych szukam chwil
Skromnych uczuć zapomnianych dziki kwiat
Złączył coś
Złączył nas!
Po prostu wyjdź
I zamknij drzwi
Zatrzymaj czas na kilka chwil
Po prostu wyjdź
I zamknij drzwi
Zatrzymaj czas na kilka chwil
Po prostu wyjdź
I zamknij drzwi
Zatrzymaj czas na kilka chwil
Po prostu wyjdź
I zamknij drzwi
Zatrzymaj czas na kilka chwil
Po prostu wyjdź
I zamknij drzwi
Zatrzymaj czas na kilka chwil
Po prostu wyjdź
I zamknij drzwi
Zatrzymaj czas na kilka chwil
Saia
No vazio da luz dos sentimentos
Sei que você quer encontrar sentido
Dos desejos silenciosos que tocam o coração, palavras simples
Saia daqui
Não te conheço
No gesto esculpido e pálido
Encontro meu próprio rosto
Dentro de mim dorme a sombra da esperança, a desgraça sabe
Ela te conhece, me conhece
Apenas saia
E feche a porta
Pare o tempo por alguns instantes
Um sussurro terno e quente
Palavras sinceras e simples
Um mar de beijos, o abismo dos sonhos mais verdadeiros
A enchente de sentimentos continua, o coração dá sinal
E com a corrente dos desejos, navegue, não nos entregue
Quando o tempo teimoso quer nos alcançar
Ele nos arrasta e puxa, quer ouvir: Passa
Você pode sempre entrar e sair e entrar e sair, e entrar, mas não feche a porta
Apenas saia
E feche a porta
Pare o tempo por alguns instantes
Na dança dos meus próprios pensamentos
Procurando corações conectados
Uma teia de melancolia ao nosso redor
É uma pena as palavras
Você não me conhece
Nas flores de rosa espalhadas
Procurando momentos empoeirados
Sentimentos modestos, uma flor selvagem esquecida
Uniu algo
Nos uniu!
Apenas saia
E feche a porta
Pare o tempo por alguns instantes
Apenas saia
E feche a porta
Pare o tempo por alguns instantes
Apenas saia
E feche a porta
Pare o tempo por alguns instantes
Apenas saia
E feche a porta
Pare o tempo por alguns instantes
Apenas saia
E feche a porta
Pare o tempo por alguns instantes
Apenas saia
E feche a porta
Pare o tempo por alguns instantes