Asil Varoluþ
Hayatta kalmayan birkaç rengin siyah beyazı
Sarhoş olamayan saydam çığlıklarda.
Ölüme hapsolmuş bir döngüden çıkmaya çalışan
Aciz kobay faresi;
Sen olmaya kaç dakika var?
Vadiden bir diken süzülecek.
Kaç damla gözyaşın var?
Sadece ter, sadece kan!
Sen olmaya kaç dakika var?
Sadece ter, sadece kan!
Kaç damla gözyaşın var
Kalan haykırıştan?.
Tende asil bir varoluş..
Sende zehir bir kahroluş..
Biraz su ve et için ellerin göğe uzanmış,
Kesilecek boynuna ay ışığı yansımış.
Hayatta kalmayacak birkaç rengin siyah beyazı
Şimdi anlatmak değil yaşamak zamanı!
Sessizce alınacak canların
Burnumda kan kokuları...
O canlar ki mezarımın çiçekleri olacak!
A Existência Nobre
Poucas cores que não sobrevivem, em preto e branco
Em vidros transparentes que não podem ficar bêbados.
Tentando escapar de um ciclo aprisionado pela morte,
Um rato de laboratório impotente;
Faltam quantos minutos para você ser?
Uma espinha vai surgir do vale.
Quantas gotas de lágrimas você tem?
Apenas suor, apenas sangue!
Faltam quantos minutos para você ser?
Apenas suor, apenas sangue!
Quantas gotas de lágrimas você tem
Das últimas reclamações?
Uma existência nobre na sua pele...
Em você, um veneno que consome...
Suas mãos se estendendo ao céu por um pouco de água e carne,
A lua refletida cortará seu pescoço.
Poucas cores que não sobrevivem, em preto e branco;
Agora é hora de viver, não de contar!
As almas que serão levadas silenciosamente
Têm o cheiro de sangue no meu nariz...
Essas almas que serão as flores do meu túmulo!