395px

Catalunha

Inadaptats

Catalunya

Sola, malalta, esparracada, muda,
Un altre cop, encara jove, esclava.
La volta de ton cel, com sempre blava,
Sostre de tes presons esdevinguda.Ara et retreu ton somni de vençuda
Que no vas ésser, com et pertocava,
Escometent tos enemics prou brava,
Emparant ton honor gaire tossuda.Neta et veuràs de tos pecats un dia
Per tanta sang i tanta llunyania,
Per la vergonya i per l'enyor dels teus.Com saba pacient sota l'escorça,
Més pura revindrà l'antiga força
Que ja es desvetlla d'amagat dels déus.

Catalunha

Sozinha, doente, estraçalhada, muda,
Mais uma vez, ainda jovem, escrava.
O céu que te cerca, sempre tão azul,
Teto das tuas prisões, se tornou.
Agora te recrimina o sonho de vencida
Que não foste, como te cabia,
Enfrentando teus inimigos com bravura,
Defendendo tua honra, bem teimosa.
Um dia te verás limpa de todos os pecados
Por tanta sangue e tanta distância,
Pela vergonha e pela saudade dos teus.
Como seiva paciente sob a casca,
Mais pura, renascerá a antiga força
Que já se desperta escondida dos deuses.