Hiljainen Maa
Tie oli kummallinen
Valon näin varjoissa sen
Taipuivat puut kumaraan
Puhuivat, kuiskaili maa
Näin oli jo aamuyö
Kun himmeni tähtien vyö
Lähteä tahtonut en
Kun näin kaiken kauneuden
Hiljainen maa vain tuuditti lastaan
Ei, et surra saa
Minä kiedon sinut valkeaan
Jäätynyt maa niin suojeli lastaan
Ei, et surra saa
Minä kiedon sinut valkeaani
Minne muistot pakenee
Ei koskaan palaa ennalleen
Nyt tuijottaa kasvoton maa
Miksi kätkee rakkauttaan
Hiljainen maa vain tuuditti lastaan
Ei, et surra saa
Minä kiedon sinut valkeaan
Jäätynyt maa niin suojeli lastaan
Ei, et surra saa
Minä kiedon sinut valkeaan
Jäätynyt maa niin suuteli lastaan
Ei, et surra saa
Minä kiedon sinut valkeaan
Hiljainen maa niin rakasti lastaan
Ei, et surra saa
Minä kiedon sinut valkeaani
Terra Silenciosa
A estrada era estranha
Vi a luz nas sombras dela
As árvores se curvavam
A terra falava, sussurrava
Já era de madrugada
Quando a faixa de estrelas se apagou
Não queria ir embora
Quando vi toda a beleza
A terra silenciosa apenas embalava seu filho
Não, você não pode chorar
Eu te envolvo em branco
A terra congelada protegia seu filho
Não, você não pode chorar
Eu te envolvo em branco
Para onde as memórias fogem
Nunca voltarão ao que eram
Agora a terra sem rosto observa
Por que esconde seu amor
A terra silenciosa apenas embalava seu filho
Não, você não pode chorar
Eu te envolvo em branco
A terra congelada protegia seu filho
Não, você não pode chorar
Eu te envolvo em branco
A terra congelada beijava seu filho
Não, você não pode chorar
Eu te envolvo em branco
A terra silenciosa amava seu filho
Não, você não pode chorar
Eu te envolvo em branco