Juulian Totuudet
Minä kysyn oisko helpompaa
Kulkee niinkuin sokeena ja olla kuin ei huomaiskaan
Asioitten suhteita ja niiden ristiriitoja
Ja kaikkee mikä tuskaa lisää kuitenkin
Kun jälleen pöytäs puhdistat ja alkuun siirrät nappulat
Helpompaa on kelluu vaan ja antaa virran kuljettaa
Antaa sen tuudittaa ja nukahtaa ei taistella vastaan
Kaduilla tuulee taas tuli on irrallaan henkilökohtaista mikään ei oo
Kaduilla tuulee taas savua ilmassa henkilökohtaista kai muuten vaan
Tuskallisen suhteellista totuus on ei lopullista
Veden lailla muotoutuu uomaan josta sen täytyy mahtuu
Mä en puhu roskaa vaikka en anna sydäntäin ostaa
Kaduilla tuulee taas tuli on irrallaan henkilökohtaista mikään ei oo
Kaduilla tuulee taas savua ilmassa henkilökohtaista kai muuten vaan
Onko olemassakaan kokonaista totuutta
Sirpaleita kerännyt oon aivan liikaa
Kaduilla tuulee taas tuli on irrallaan henkilökohtaista mikään ei oo
Kaduilla tuulee taas savua ilmassa henkilökohtaista kai muuten vaan
Henkilökohtaista kai muuten vaan
Verdades Pessoais
Eu me pergunto se seria mais fácil
Seguir como um cego e agir como se não percebesse
As relações das coisas e suas contradições
E tudo que só aumenta a dor, mesmo assim
Quando você limpa a mesa e move as peças de volta
É mais fácil só flutuar e deixar a corrente te levar
Deixar isso te embalar e dormir, não lutar contra
Nas ruas sopra de novo, o fogo está solto, é pessoal, nada é
Nas ruas sopra de novo, fumaça no ar, é pessoal, talvez só assim
A verdade é dolorosamente relativa, não é definitiva
Molda-se como a água no leito que precisa caber
Eu não falo besteira, mesmo que não deixe meu coração se vender
Nas ruas sopra de novo, o fogo está solto, é pessoal, nada é
Nas ruas sopra de novo, fumaça no ar, é pessoal, talvez só assim
Será que existe uma verdade completa?
Eu coletei fragmentos demais
Nas ruas sopra de novo, o fogo está solto, é pessoal, nada é
Nas ruas sopra de novo, fumaça no ar, é pessoal, talvez só assim
É pessoal, talvez só assim.