395px

Movimento de Pintura

Ismo Alanko

Maalausliike

Kun ajan lapset vilustuvat uudisten tuulissa,
he kiroavat menneisyytensä.
Kun tuomenoksa taittuu pienen käden kosketuksesta,
se varjoillaan maata pommittaa.
Uunilintu uunissa ja kaikki paikoillaan,
liian paljon pelissä siis taakse poistukaa.

Maalausliikkeen harmaat seinät kertoo tutun tarinan.
Oven narahduksin tuuli soittaa tyhjää taloa.
Pitkin saloja huhuilee, valoa, valoa,valoa,valoa.

Kun nainen painaa enemmän kuin henki lasten huulilla,
häpeä on tyyny jolle vanhus painaa pään.
Rauha on kuin rutto jota vastaan taistellaan,
kiire kasvaa kulkiessa.
Pääsi on jo vadilla, Johannes olet vihannes.
Piiat kyykkii, jonottaa kun rouvat pesee hameitaan.

Maalausliikkeen harmaat seinät kertoo tutun tarinan.
Oven narahduksin tuuli soittaa tyhjää taloa.
Pitkin saloja huhuilee, valoa, valoa,valoa,valoa.

Maalausliikkeen harmaat seinät kertoo tutun tarinan.
Oven narahduksin tuuli soittaa tyhjää taloa.
Pitkin saloja huhuilee, valoa, valoa,valoa,valoa.

Movimento de Pintura

Quando as crianças se esfriam nas notícias do vento,
elas amaldiçoam seu passado.
Quando um galho de flor se quebra ao toque de uma mão pequena,
ele bombardeia a terra com suas sombras.
Pássaro do forno no forno e tudo no lugar,
muito em jogo, então saiam de cena.

As paredes cinzas do movimento de pintura contam uma história conhecida.
Com o rangido da porta, o vento toca a casa vazia.
Pelas matas sussurra, luz, luz, luz, luz.

Quando uma mulher pesa mais do que a respiração nos lábios das crianças,
a vergonha é o travesseiro onde o velho apoia a cabeça.
A paz é como uma praga contra a qual se luta,
a pressa cresce enquanto se caminha.
Sua cabeça já está na bandeja, João, você é um legume.
As empregadas se agacham, esperando enquanto as madames lavam suas saias.

As paredes cinzas do movimento de pintura contam uma história conhecida.
Com o rangido da porta, o vento toca a casa vazia.
Pelas matas sussurra, luz, luz, luz, luz.

As paredes cinzas do movimento de pintura contam uma história conhecida.
Com o rangido da porta, o vento toca a casa vazia.
Pelas matas sussurra, luz, luz, luz, luz.

Composição: