L'endemà
Que cadascú sap d'on no veu I d'on veu massa
Que no hi ha mar si no és salada, que no hi ha dolç sense amarg
I els dos ens vam veure tota l'ampolla
Degustant cada gota com un llarg desglaç
I a cada onada el cor s'envala, ens hem passa un far en ambar
La terra és per qui l'emmuralla I l'univers per qui el batalla
Quan el llum s'apaga oblidem els nostres noms
I no hi ha qui amaini la tempesta
I a l'endemà ningú recorda cap temporal
Però segueix viu dins la meva sang
I com si res les aigües han tornat al seu port
Però la marea mana I jo no puc fer-me el cor fort
No hi ha pantà que pugui aguantar la set
Hem trencat tots els dics haguts I per haver
I a cada onada el cor s'envala, ens hem passa un far en ambar
La terra és per qui l'emmuralla I l'univers per qui el batalla
Quan el llum s'apaga oblidem els nostres noms
I no hi ha qui amaini la tempesta
I a l'endemà ningú recorda cap temporal
Però segueix viu dins la meva sang
Hem decidit mudar la pell per tornar a ser herois
I obrir totes les caixes que ara estan plenes de trons
Hem decidit mudar la pell per tornar a ser herois
I deixar-nos de tants dubtes I de dics de contenció
Quan el llum s'apaga oblidem els nostres noms
I no hi ha qui amaini la tempesta
I a l'endemà ningú recorda cap temporal
Però segueix viu dins la meva sang
ImprimirEnvia a un amicPDF
O próximo dia
Que todo mundo sabe de onde não vê e de onde vê muito
Que não há mar se não é salgado, que não há doce sem amargo
E nós dois vimos a garrafa inteira
Provando cada gota como um longo degelo
E a cada onda que o coração bate, passamos por um farol em âmbar
A terra é para aqueles que a cercam E o universo para aqueles que a combatem
Quando a luz se apaga, esquecemos nossos nomes
E não há ninguém para acalmar a tempestade
E no dia seguinte ninguém se lembra de tempestades
Mas ainda está vivo no meu sangue
E como se nada as águas retornassem ao seu porto
Mas a maré governa E eu não posso fortalecer meu coração
Não há pântano capaz de suportar a sede
Nós quebramos todos os diques que tínhamos E por ter
E a cada onda que o coração bate, passamos por um farol em âmbar
A terra é para aqueles que a cercam E o universo para aqueles que a combatem
Quando a luz se apaga, esquecemos nossos nomes
E não há ninguém para acalmar a tempestade
E no dia seguinte ninguém se lembra de tempestades
Mas ainda está vivo no meu sangue
Decidimos mudar nossa pele para nos tornar heróis novamente
E abra todas as caixas que agora estão cheias de trovões
Decidimos mudar nossa pele para nos tornar heróis novamente
E deixe-nos com tantas dúvidas e restrições
Quando a luz se apaga, esquecemos nossos nomes
E não há ninguém para acalmar a tempestade
E no dia seguinte ninguém se lembra de tempestades
Mas ainda está vivo no meu sangue
ImprimirEnviar para um amigo