De Ouwe Wijvenmolen
Weet u de oude wijvenmolen in het Spanderswoud
Die staat daar wat onwezenlijk te staan
Zodat je achteraf je eigen ogen niet vertrouwt
En twijfelt aan die molen zijn bestaan
Maar heus hij staat er
Daar aan dat water
Weet u de oude wijvenmolen in de Spanderswoud
Die molen maalt geen water en geen graan
Hij maalt alleen maar mensen die wat moe zijn en wat oud
Die komen er weer jeugdig uit vandaan
Dat is een wonder
Da's heel bijzonder
Wanneer u zich laat overmalen in het Spanderswoud
Dan is dat helemaal geen zwaar corvee
D'r wordt zo af en toe wel eens een ribbetje geknauwd
Maar daarna gaat een mens weer jaren mee
Misschien wel tachtig
Nou dat is toch prachtig
En toch staan er geen honderdduizend besjes in de rij
Verlangend om die molen door te gaan
Want nee, dat is het vreemde juist
Ze lopen er voorbij
En blijven bij de molenaar vandaan
In plaats van bij drommen
Aan te kommen
Want kijk ze weten allemaal, daar in het Spanderswoud
Hoe of dat bij die molen altijd gaat
Ze weten dat de mulder een contractje openvouwt
Dat hij je voor het malen lezen laat
Met de condities
Dat is traditie
Daar staat: ik beloof plechtig bij mijn eer en mijn fatsoen
Dat ik als jonge borst of jonge meid
Mijn leven straks weer net precies zo over zal gaan doen
Met inbegrip van elke stommiteit
En tallermalen
Zal herhalen
De pijntjes en de pijltjes en de domme jaloezie
Het verdriet dat soms na jaren pas verdween
De kneusies van je hart en ook de kneusies van je knie
Daar moet je op de rij af weer doorheen
Daar kun je op rekenen
Want daar moet je voor tekenen
Nou ja en dan zegt iedereen, daar in het Spanderswoud
Mag ik nou echt niks schrappen van de lei
Want als dat zo moet gaan dan blijf ik net zo lief maar oud
Dus lopen ze de molenaar voorbij
Een haartje grijzer
Een beetje wijzer
O Velho Moinho das Velhas
Você conhece o velho moinho das velhas no Spanderswoud
Que fica ali meio surreal, parado
A ponto de você duvidar dos próprios olhos
E questionar se aquele moinho é de verdade
Mas é verdade, ele tá lá
Ali naquela água
Você conhece o velho moinho das velhas no Spanderswoud
Esse moinho não mói água nem grão
Ele só mói pessoas que estão cansadas e um pouco velhas
Que saem de lá rejuvenescidas
Isso é um milagre
É bem especial
Quando você se deixa moer no Spanderswoud
Isso não é um trabalho pesado
Às vezes rola um costelinha sendo mastigada
Mas depois a pessoa vive mais uns anos
Talvez até oitenta
Isso é maravilhoso
E mesmo assim não tem cem mil frutinhas na fila
Ansiando para passar pelo moinho
Porque não, isso é o estranho
Elas passam direto
E ficam longe do moleiro
Em vez de se juntar
Para entrar
Porque olha, todo mundo sabe, lá no Spanderswoud
Como as coisas funcionam naquele moinho
Eles sabem que o moleiro abre um contrato
Que te deixa ler antes de moer
Com as condições
Isso é tradição
Lá tá escrito: eu prometo solenemente pela minha honra e meu respeito
Que eu, como jovem rapaz ou moça
Vou viver minha vida exatamente da mesma forma
Incluindo cada besteira
E vou repetir
Várias vezes
As dores e as picadas e a boba inveja
A tristeza que às vezes só some depois de anos
As feridas do seu coração e também as do seu joelho
Você vai ter que passar por tudo de novo
Pode contar com isso
Porque é pra isso que você vai assinar
Bom, e então todo mundo diz, lá no Spanderswoud
Posso realmente riscar algo da lista?
Porque se for assim, prefiro ficar velho
Então eles passam direto pelo moleiro
Um pouco mais grisalho
Um pouco mais sábio