Despootjes
Wanneer je naar 'n plaat wil luisteren begint het pas te brullen
en 't is alleen maar op je zondags maatpak dat 't pist;
en 't kotst op't nieuwe tafelkleed, rarara wat is't,
o ja en 't kakt terwijl j'asperges bent aan't smullen.
Bezeren zich voortdurend en dan gillen om hun moeder,
ze denken enkel aan zichzelf, ze zijn helemaal "ik",
vreten kilogrammen ijs en zuipen liters prik
en huilen van de buikpijn, de loeders.
Ze vallen in ravijnen en uit hoge flatgebouwen,
ze krijgen rare ziektes aan elk mogelijk orgaan,
je mag ze niet berispen en je mag ze niet meer slaan,
ze zijn je flink de baas, de rabauwen.
Dan groeien z'op en worden ze hoe ouwer hoe ontrouwer,
je huis verandert meer en meer in 'n duivekeet
en je zit weer met je twee aan tafel voor je 't weet,
ze doen vervloekt hetzelfde als hun ouders.
Verpak ze als monsters zonder waarde want 'k wil ze niet meer horen
en stuur ze naar de paus op met de eerste ooievaar,
we stellen 't al zo moeilijk, vijftien-plussers met elkaar,
gelukkig ben ikzelf stokoud geboren
Desaparecidos
Quando você quer ouvir um disco, começa a gritar
E é só no seu terno de domingo que faz xixi;
E vomita em cima da nova toalha, que coisa,
Ah, e caga enquanto você come aspargos.
Se machucam o tempo todo e gritam pela mãe,
Só pensam em si mesmos, são totalmente "eu",
Devoram quilos de sorvete e bebem litros de refrigerante
E choram de dor de barriga, esses desgraçados.
Caem em buracos e de prédios altos,
Pegam doenças estranhas em qualquer órgão,
Você não pode brigar e não pode mais bater neles,
Eles mandam em você, esses moleques.
Então crescem e ficam cada vez mais infiéis,
Sua casa se transforma cada vez mais em um zoológico
E você se vê de novo com os dois à mesa antes de perceber,
Eles fazem exatamente o mesmo que os pais.
Embale-os como monstros sem valor, porque não quero mais ouvir
E mande-os para o papa com a primeira cegonha,
Estamos tornando tudo tão difícil, adolescentes juntos,
Ainda bem que eu nasci velho pra caramba.