395px

Milhares de Meus Rostos

Jenni Vartiainen

Tuhannet mun kasvot

Kun sua tervehdin,
se myös hyvästin sisältää.
Vaik' tyyni oon kuin aamu,
mun mieli myrskyää.
Ilman vihaa mä koskaan
en voisi rakastaa.
Kotini sieltä löysin,
missä vieraan on maa.

Väkijoukossa
mua kalvaa yksinäisyys.
Viel' nuoreen vereeni
on kirjoitettu iäisyys.
Kun kiihkosta huudan,
teen sen kuiskaten.
Kaiken uskon sinuun laitan,
vaikka epäilen.

-Tuhannet mun kasvot
ja ne vaihtuvat vaan.

Nauraessani poskillain
sä näet kyyneleen.
Pyydän "jäisit tähän",
salaa toivon että meet.
Yötä aina ikävöin,
vaikka päivän lapsi oon.
Pimeyden laskiessa
kaipaan valoon.

-Tuhannet mun kasvot
ja ne vaihtuvat vaan.
Vastakohdat, ristiriidat,
mä ylleni paan.
Yötä aina ikävöin,
vaikka päivän lapsi oon.
Pimeyden laskiessa
kaipaan valoon.

Tuhannet mun kasvot...

Milhares de Meus Rostos

Quando te cumprimento,
isso também é um adeus.
Embora eu esteja calmo como a manhã,
minha mente está em tempestade.
Sem ódio eu nunca
poderia amar.
Encontrei meu lar lá,
onde a terra é estranha.

Na multidão
me consome a solidão.
Ainda em meu sangue jovem
está escrito a eternidade.
Quando grito de paixão,
faço isso sussurrando.
Coloco toda a minha fé em você,
mesmo duvidando.

-Milhares de meus rostos
e eles só mudam.

Ao rir, em minhas bochechas
tu vê uma lágrima.
Peço "fica aqui",
sigilosamente espero que você vá.
Sempre anseio pela noite,
embora eu seja uma criança do dia.
Quando a escuridão cai,
sinto falta da luz.

-Milhares de meus rostos
e eles só mudam.
Contrastes, contradições,
me cubro com isso.
Sempre anseio pela noite,
embora eu seja uma criança do dia.
Quando a escuridão cai
sinto falta da luz.

Milhares de meus rostos...

Composição: