Jaloers
De spiegel laat me regelmatig onomwonden weten
Hoe het zit met wat ik zie
Of beter: hoe het heeft gezeten
Of preciezer nog: hoe 't nooit meer zitten zal
De frisse blossen van destijds
Draagt nu mijn dochter op haar wangen
Zij is alles wat ik vroeger was, zo jong, zo onbevangen
Zij doet alles voor het eerst: verliefd zijn en verlangen
En wat zij nog gaat ontdekken, weet ik al
En daar sta ik voor de spiegel, kijk mezelf diep in m'n
Ogen en besef opeens in een klap
Je bent jaloers
Gewoon jaloers op wat je kwijt bent
Nu je zelf een grote meid bent
Die de waarde van de tijd kent
Die vergaat
Je bent jaloers
Je bent jaloers, gewoon jaloers nu je de prijs weet
Van wat soms het paradijs heet
Dat aanlokkelijk en stralend voor je dochter open staat
Je bent jaloers
Gewoon jaloers op dat vitale
Zo van: wat valt er hier te halen
We zullen later wel betalen
Nu nog niet
Je bent jaloers
Je bent jaloers, gewoon jaloers op al die grieten
Die nog zo schaamteloos genieten
Van de spanning die het leven ze in ruime mate biedt
Ach, jaloers op je eigen dochter
Dat is toch wel het laatste waar een moeder aan lijdt
Ik gun haar juist het beste
Wat er in de wereld te koop is
Geluk, vrede, tevredenheid
Jaloers, ach welnee
Dat heeft met jaloezie gewoon geen ene moer te maken
Ik kijk juist met ontroering naar die prille zoete zaken
Die ze allemaal een voor een ontdekken zal
En ik gun haar juist dat nachtelijk
Gebanjer door de straten
Je zult mij nooit of te nimmer
Moralistisch horen praten
En de keuze van haar vriend heb ik
Volledig haar gelaten
Maar waarom moet ze nou zo nodig met die kwal
En wanneer ze zachtjes zingt
Als ze zich optut voor een afspraak
En ik zie haar stralend zo de deur uitgaan
Je bent jaloers
Gewoon jaloers op wat je kwijt bent
Nu je zelf een grote meid bent
Die de waarde van de tijd kent
Die vergaat
Je bent jaloers
Je bent jaloers, gewoon jaloers nu je de prijs weet
Van wat soms het paradijs heet
Dat aanlokkelijk en stralend voor je dochter open staat
En dat moet afgelopen zijn
Ciumenta
O espelho me mostra, sem rodeios, de vez em quando
Como estão as coisas que eu vejo
Ou melhor: como foram as coisas
Ou ainda mais preciso: como nunca mais serão
As frescas flores de antigamente
Agora estão nas bochechas da minha filha
Ela é tudo que eu fui um dia, tão jovem, tão despreocupada
Ela faz tudo pela primeira vez: se apaixonar e desejar
E o que ela ainda vai descobrir, eu já sei
E lá estou eu, diante do espelho, olhando fundo nos meus
Olhos e de repente percebo, num estalo
Você está ciumenta
Simplesmente ciumenta do que você perdeu
Agora que você é uma mulher feita
Que conhece o valor do tempo
Que se esvai
Você está ciumenta
Você está ciumenta, simplesmente ciumenta agora que sabe o preço
Do que às vezes se chama paraíso
Que se abre tentador e radiante para sua filha
Você está ciumenta
Simplesmente ciumenta daquela vitalidade
Tipo: o que tem pra pegar aqui
A gente paga depois
Ainda não
Você está ciumenta
Você está ciumenta, simplesmente ciumenta de todas aquelas garotas
Que ainda desfrutam sem vergonha
Da emoção que a vida oferece em abundância
Ah, ciumenta da sua própria filha
Isso é, sem dúvida, o último sofrimento de uma mãe
Eu desejo a ela o melhor
Do que há no mundo à venda
Felicidade, paz, satisfação
Ciumenta, ah, de jeito nenhum
Isso não tem nada a ver com ciúmes
Eu olho com emoção para essas doces descobertas
Que ela vai fazer uma a uma
E eu desejo a ela aquela noite
Caminhando pelas ruas
Você nunca vai me ouvir
Falar de forma moralista
E a escolha do namorado dela eu
Deixei totalmente com ela
Mas por que ela precisa tanto daquele idiota
E quando ela canta suavemente
Enquanto se arruma para um encontro
E eu a vejo radiante saindo pela porta
Você está ciumenta
Simplesmente ciumenta do que você perdeu
Agora que você é uma mulher feita
Que conhece o valor do tempo
Que se esvai
Você está ciumenta
Você está ciumenta, simplesmente ciumenta agora que sabe o preço
Do que às vezes se chama paraíso
Que se abre tentador e radiante para sua filha
E isso precisa acabar.