Op zijn zondags
Een jong gezin op zondag aan de wandel
De man loopt nogal duidelijk voorop
De vrouw draagt een japon met zomersproeten
De kleine heeft haar vaders hondekop
Ze waren op visite bij haar ouders
Die zeer genoten van de zondagsrust
Dus hebben ze alleen maar soep gegeten
Hij heeft zijn schoonfamilie nooit gelust
Het park lijdt sterk onder de recreatie
Het paar betrekt een haveloze bank
In weerwil van een mokkende bejaarde
Die middenin blijft zitten, godzijdank
Het kindje mag zich eventjes ontspannen
Een woefwoef van een vrij omvangrijk ras
Staat vriendelijk over haar jurk te kwijlen
En loopt haar dan omver tegen het gras
De zon begint hem aardig op te zetten
Een lieve oom die veel van kind'ren houdt
Kijkt om zich heen en doet zijn das wat losser
En krijgt het ogenblikkelijk benauwd
Een meisje met haar puistige verkering
Denkt: hield hij nou zijn handen maar eens thuis
Om zich er verder maar bij neer te leggen
Want zo veel heeft ze ook weer niet in huis
De man en vrouw besluiten op te stappen
Want hun conflict kan toch al niet meer stuk
De vader pakt zijn dochter bij de lurven
Het wordt weer tijd voor huiselijk geluk
Zo straks een kopje thee en boterhammen
Vervolgens de tv met sport in beeld
En daarna heel de avond ruzie maken...
Dat is het enige wat nooit verveeld
No Seu Domingo
Uma jovem família passeando no domingo
O homem vai bem na frente, bem na boa
A mulher usa um vestido com pintinhas de verão
A pequena tem a cara de cachorro do pai
Eles foram visitar os pais dela
Que estavam curtindo a paz do domingo
Então só comeram sopa, sem estresse
Ele nunca se deu bem com a sogra
O parque sofre com a galera
O casal se senta em um banco surrado
Apesar de um idoso resmungão
Que fica ali no meio, graças a Deus
A criança pode relaxar um pouco
Um cachorro de raça bem grande
Fica babando em seu vestido
E a derruba no gramado
O sol começa a esquentar
Um tio legal que adora crianças
Olha ao redor e afrouxa a gravata
E logo fica sem ar
Uma menina com seu namorado cheio de espinhas
Pensa: se ele só mantivesse as mãos pra si
Pra não se estressar mais com isso
Porque não tem muito mais em casa
O homem e a mulher decidem ir embora
Porque a briga já não tem mais jeito
O pai pega a filha pelo braço
Está na hora de voltar pra felicidade
Logo um chá e um lanche
Depois a TV com esporte na tela
E depois a noite toda brigando...
Isso é o que nunca cansa.