Ver van mijn eigen huis
Ziet u niet in dat ik hier weg moet gaan
Laat me gaan, laat me gaan
Naar dit oneindig land hier ver vandaan
Ver van mijn eigen huis
Waar de herinnering een sprookje weeft
Van een jeugd hier beleefd
Ver van de warmte die mij nu omgeeft
Hier in mijn eigen huis
Hoe wist ik wie de man zou zijn
Die mijn hart veroveren zou
Hulpeloos sta ik nu naast hem
Ik volg mijn liefde voor zijn stem
Ik heb mijn keus gemaakt, na bittere strijd
Het is een slot, het is mijn tijd
Daar in de vreemde wacht ons eenzaamheid
Ver van mijn eigen huis
Hoe kon ik weten dat ik zwerven zou
Naar dat land, dor en grauw
Naar een bestaan, zo primitief en rauw
Ver van mijn eigen huis
Want waar mijn hart is, hoor ik thuis
Longe da Minha Própria Casa
Você não vê que eu preciso ir embora
Deixa eu ir, deixa eu ir
Para essa terra infinita, tão distante daqui
Longe da minha própria casa
Onde a memória tece um conto de fadas
De uma juventude vivida aqui
Longe do calor que agora me envolve
Aqui na minha própria casa
Como eu sabia quem seria o homem
Que conquistaria meu coração
Desamparada, estou ao lado dele agora
Sigo meu amor pela sua voz
Eu fiz minha escolha, após uma luta amarga
É um fim, é a minha hora
Lá no estrangeiro nos espera a solidão
Longe da minha própria casa
Como eu poderia saber que eu vagaria
Para essa terra, árida e cinza
Para uma vida, tão primitiva e crua
Longe da minha própria casa
Pois onde meu coração está, eu me sinto em casa
Composição: Emile Lopez / Jeremy Bock / Sheldon Harnick