Een Mijnheer
Luistert naar de droevige avonturen
Naar de vele zorgen, de angst en pijn
Die een kleine man steeds maar moest verduren
Omdat hij zo graag beroemd wou zijn
Hij was zomaar een mijnheer
Z'n pa was een mijnheer
Z'n broer was een mijnheer
Hijzelf was een mijnheer, niets meer
Om zijn naam vermeld te zien in de kranten
Sprong hij op een dag, bevend als een riet
Midden in de Seine, ver van de kanten
Maar de journalisten zagen 't niet
'n Brave burger bracht hem weer op het droge
En verwarmde hem met een glas cognac
Zo bracht dus zijn ferm en manmoedig pogen
Hem in plaats van roem slechts een druipnat pak
Nooit zag men zijn foto op aanplakborden
Nooit verscheen zijn beeltenis in de krant
En om, hoe dan ook, toch befaamd te worden
Stak hij het gebouw van de krant in brand
Toen hij daarna riep: "Ik heb 't aangestoken!"
Hoonde men: "Daarvoor ben jij veel te bang"
Toen heeft men 'n and're sukkel opgedoken
Die heel vlot bekende, na zachte dwang
Toch kwam de beroemdheid nog in z'n leven
Dat geluk kwam sluipend en onverwacht
Voor een misdaad die hij niet had bedreven
Werd hij opgepikt en ter dood gebracht
En de roem viel over hem als 'n lawine
Zijn wat bleke kop kwam in elke krant
Toen hij sneefde onder de guillotine
Was hij 'n beroemdheid in 't hele land
Hij werd meer dan een mijnheer
Z'n pa bleef een mijnheer
Z'n broer bleef een mijnheer
Maar hij verwierf zich roem en eer
Maar een drukfout kwam zijn geluk bederven
Z'n naam werd in de kranten verkeerd gespeld
Zo bleef hij dus, ondanks zijn moedig streven
Zomaar een mijnheer, gen befaamde held
Um Senhor
Escuta as tristes aventuras
As muitas preocupações, o medo e a dor
Que um homem pequeno teve que suportar
Porque ele queria muito ser famoso
Ele era só um senhor
Seu pai era um senhor
Seu irmão era um senhor
Ele mesmo era um senhor, nada mais
Para ver seu nome nas notícias
Ele pulou um dia, tremendo como um caniço
No meio do Sena, longe das margens
Mas os jornalistas não viram
Um cidadão honesto o trouxe de volta à terra
E o aqueceu com um copo de conhaque
Assim, sua tentativa firme e corajosa
Só lhe trouxe um terno encharcado
Nunca se viu sua foto em cartazes
Nunca apareceu sua imagem no jornal
E para, de qualquer forma, ser famoso
Ele incendiou o prédio do jornal
Quando gritou: "Eu coloquei fogo!"
Zombaram dele: "Você é muito medroso para isso"
Então encontraram outro otário
Que confessou rapidinho, sob pressão suave
Ainda assim, a fama chegou em sua vida
A sorte veio sorrateira e inesperada
Por um crime que ele não cometeu
Foi preso e levado à morte
E a fama caiu sobre ele como uma avalanche
Seu rosto pálido apareceu em cada jornal
Quando ele foi guilhotinado
Ele era uma celebridade em todo o país
Ele se tornou mais do que um senhor
Seu pai continuou sendo um senhor
Seu irmão continuou sendo um senhor
Mas ele conquistou fama e honra
Mas um erro de impressão estragou sua sorte
Seu nome foi escrito errado nos jornais
Assim, ele ficou, apesar de sua corajosa luta
Apenas um senhor, sem ser um herói famoso