395px

Últimas Horas do Ocidente

J.M.K.E.

Õhtumaa Viimased Tunnid

Tead, et igal kultuuril on tõusu ja languse faas.
Mis kõrgele hüppab, peagi on sirakil maas.
Meil on on see õnn, et saame me veel näha oma eluajal,
kuidas põrmu langeb Õhtumaa.

Käes on Õhtumaa viimased tunnid,
veel agoonias rabeleb ta.
Tema loojuva päikese kiirtes
klaasi tõstan ja ütlen: aidaa.

See on postmodernistliku näidendi viimane vaatus.
See on posthumanistliku luige katkenud laul.
See tarbijate paradiis on tarbind ennast lõhki.
Ta tükid kukuvad eilsesse.

Õhtumaa viimased tunnid
kõnnivad riburada me taga.
Ja me jookseme nende eest ära.
Ei tee me tegemist hävinevaga.

Õhtumaa viimased tunnid.
Kaunis ja kohutav loojang.
Õhtumaal õhtu on käes
ja õhtu ei tõota ju sooja.

See, mida Euroopa tähendas kunagi meile,
sel polegi tähtsust. See oli ju kunagi eile.
Me homsesse nüüd vaatame ja me ei tea, mis tuleb sealt,
kuid midagi sealt tulema ju peab.

Käes on Õhtumaa viimased tunnid,
veel agoonias rabeleb ta.
Tema loojuva päikese kiirtes
klaasi tõstan ja ütlen: aidaa.

Õhtumaa viimased tunnid.
Mõned ees on veel, mõned on taga.
Meie astume kõrvale sealt
ja ei tea, kas me astume tagasi veel.

Últimas Horas do Ocidente

Sabe que toda cultura tem suas fases de ascensão e queda.
O que salta alto, logo cai no chão.
Temos a sorte de ainda ver em nossa vida,
como a poeira desce no Ocidente.

Chegaram as últimas horas do Ocidente,
mais uma vez ele se debate em agonia.
Nos raios do sol poente,
levanto meu copo e digo: valeu.

Este é o último ato de uma peça pós-moderna.
É a canção quebrada do cisne pós-humano.
Este paraíso dos consumidores se despedaça.
Seus pedaços caem no ontem.

As últimas horas do Ocidente
caminham em fila atrás de nós.
E nós corremos para nos afastar deles.
Não estamos lidando com a destruição.

As últimas horas do Ocidente.
Um pôr do sol lindo e aterrador.
No Ocidente, a noite chegou
e a noite não promete calor.

O que a Europa significou um dia para nós,
isso já não importa. Era só ontem.
Agora olhamos para o amanhã e não sabemos o que virá,
mas algo deve vir de lá.

Chegaram as últimas horas do Ocidente,
mais uma vez ele se debate em agonia.
Nos raios do sol poente,
levanto meu copo e digo: valeu.

As últimas horas do Ocidente.
Alguns estão à frente, outros atrás.
Nós nos afastamos de lá
e não sabemos se voltaremos.

Composição: