Fa Vint Anys Que Tinc Vint Anys
Fa vint anys que tinc vint anys.
Vint anys i encara tinc força,
i no tinc l'ànima morta,
i em sento bullir la sang.
I encara em sento capaç
de cantar si un altre canta.
Avui que encara tinc veu
i encara puc creure en déus...
Vull cantar a les pedres, la terra, l'aigua,
el blat i el camí que vaig trepitjant.
A la nit, al cel, a aquest mar tant nostre,
i al vent que al matí ve a besar-me el rostre.
Vull alçar la veu,
per una tempesta,
per un raig de sol,
o pel rossinyol
que ha de cantar al vespre.
Fa vint anys que tinc vint anys.
Vint anys i encara tinc força,
i no tinc l'ànima morta,
i em sento bullir la sang.
Fa vint anys que tinc vint anys.
i el cor, encara, s'embala,
per un moment d'estimar,
o en veure un infant plorar...
Vull cantar l'amor. Al primer. Al darrer.
Al que et fa patir. Al que vius un dia.
Vull plorar amb aquells que es troben tots sols
i sense cap amor van passant pel món.
Vull alçar la veu,
per cantar als homes
que han nascut dempeus,
que viuen dempeus,
i que dempeus moren.
Vull i vull i vull cantar
avui que encara tinc veu.
Qui sap si podré demá.
Fa vint anys que tinc vint anys.
Vint anys i encara tinc força,
i no tinc l'ànima morta,
i em sento bullir la sang...
Faz Vinte Anos Que Tenho Vinte Anos
Faz vinte anos que tenho vinte anos.
Vinte anos e ainda tenho força,
e não tenho a alma morta,
e sinto o sangue ferver.
E ainda me sinto capaz
de cantar se outro canta.
Hoje que ainda tenho voz
e ainda posso crer em deuses...
Quero cantar às pedras, à terra, à água,
o trigo e o caminho que vou pisando.
À noite, ao céu, a esse mar tão nosso,
e ao vento que de manhã vem me beijar o rosto.
Quero levantar a voz,
pela tempestade,
pelo raio de sol,
ou pelo rouxinol
que vai cantar ao entardecer.
Faz vinte anos que tenho vinte anos.
Vinte anos e ainda tenho força,
e não tenho a alma morta,
e sinto o sangue ferver.
Faz vinte anos que tenho vinte anos.
e o coração, ainda, se acelera,
por um momento de amar,
ou ao ver uma criança chorar...
Quero cantar o amor. Ao primeiro. Ao último.
Aquele que te faz sofrer. Aquele que vives um dia.
Quero chorar com aqueles que se encontram sozinhos
e sem nenhum amor vão passando pelo mundo.
Quero levantar a voz,
para cantar aos homens
que nasceram de pé,
que vivem de pé,
e que de pé morrem.
Quero e quero e quero cantar
hoje que ainda tenho voz.
Quem sabe se poderei amanhã.
Faz vinte anos que tenho vinte anos.
Vinte anos e ainda tenho força,
e não tenho a alma morta,
e sinto o sangue ferver...
Composição: J. M. Serrat