Tot És Gris
Tot és gris. Ho és el temps. Ho és el meu cor tan indecís. I darrere els vidres ho és el món que es perd qui sap on dins la boíra, aquest món incert. Tot és trist. Ho és el fred. Ho és el pensar que no t'he vist. I la vida que passa i jo me'n ric com d'un film antic fet de l'ombra d'aquell temps difunt. No em digueu el camí perdut més enllà d'aquest meu paradís, més enllà d'aquest gris absolut, d'aquest immens silenci. Tot és gris. Ho és el temps.
Ho és el meu cor tan indecís. I darrere els vidres ho és el món que es perd qui sap on dins la boíra, aquest món incert.
Tudo é Cinza
Tudo é cinza.
É o tempo.
É meu coração tão indeciso.
E atrás dos vidros é o mundo que se perde, quem sabe onde, na neblina, esse mundo incerto.
Tudo é triste.
É o frio.
É pensar que não te vi.
E a vida que passa e eu dou risada como se fosse um filme antigo feito da sombra daquele tempo que já se foi.
Não me digam o caminho perdido além desse meu paraíso,
más além desse cinza absoluto, desse imenso silêncio.
Tudo é cinza.
É o tempo.
É meu coração tão indeciso.
E atrás dos vidros é o mundo que se perde, quem sabe onde, na neblina, esse mundo incerto.