Paulien
Door een mistig landschap, scheurend langs de berm
van een autosnelweg, op de radio een stem
de kilometervreter, komt weer naar jou toe
ik kan je niet vergeten, al ben ik zo moe
lig jij vast te slapen, dromend op een wolk
tel jij nu de schapen, tel maar tot je rustig wordt
Paulien, Paulien
jij doet mij de wereld eindelijk anders zien
Paulien, Paulien,
'k wens je zoete dromen, morgen ben ik vrij misschien
Paulien... Paulien... Paulien
De wereld ligt te slapen, in een bed zo zacht
de auto neuriet liedjes, onder de motorkap
de kilometervreter komt weer naar jou toe
in mijn gedachten zweef ik, geef ik jou een zoen
de doemdenker verandert in een optimist
door jou wordt alles anders, zelfs de dichte mist
De kilometervreter rookt een sigaret
het leed bijna geleden, de beloning is een bed
morgenmiddag wand'len in een zondags bos
ik stuur met zachte hand, en laat mijn zorgen los.
Paulien
Por uma paisagem embaçada, rasgando pela beira
De uma rodovia, no rádio uma voz
O devorador de quilômetros, vem de novo até você
Não consigo te esquecer, mesmo estando tão cansado
Você deve estar dormindo, sonhando em uma nuvem
Você conta as ovelhas, conte até ficar tranquilo
Paulien, Paulien
Você me faz ver o mundo de um jeito diferente
Paulien, Paulien,
Desejo que tenha doces sonhos, amanhã talvez eu esteja livre
Paulien... Paulien... Paulien
O mundo está dormindo, em uma cama tão macia
O carro murmura músicas, sob o capô
O devorador de quilômetros vem de novo até você
Nos meus pensamentos eu flutuo, te dou um beijo
O pessimista se transforma em um otimista
Por sua causa tudo muda, até a névoa densa
O devorador de quilômetros fuma um cigarro
A dor quase passou, a recompensa é uma cama
Amanhã à tarde vamos passear em uma floresta de domingo
Dirijo com a mão leve, e deixo minhas preocupações de lado.