Rozen op de golven
Er drijven rozen op de golven,
Een laatste groet aan haar matroos.
Die overboord sloeg, en werd bedolven,
En ver van huis zijn laatste rustplaats vond.
Zij had haar hart voorgoed aan hem verloren,
En ze bleef haar blonde zeeman trouw.
Maar op een morgen kreeg zij te horen,
Dat hij nooit meer komen zou.
Eenzaam staat ze nu aan de kade,
Hij gaat nooit meer met haar mee.
Zij gooit rozen op de golven,
Voor haar schat, die rust vond in de zee.
Er drijven rozen op de golven,
Een laatste groet aan haar matroos.
Die overboord sloeg, en werd bedolven,
En ver van huis zijn laatste rustplaats vond.
Er drijven rozen op de golven,
Een laatste groet aan haar matroos.
Die overboord sloeg, en werd bedolven,
En ver van huis zijn laatste rustplaats vond.
En ver van huis zijn laatste rustplaats vond.
Rosas sobre as ondas
Rosas flutuam sobre as ondas,
Uma última saudação ao seu marinheiro.
Que caiu do barco e foi submerso,
E longe de casa encontrou seu descanso final.
Ela havia perdido seu coração para ele para sempre,
E permaneceu fiel ao seu loiro marinheiro.
Mas numa manhã, ela recebeu a notícia,
Que ele nunca mais voltaria.
Sozinha, ela agora está na beira do cais,
Ele nunca mais irá com ela.
Ela joga rosas sobre as ondas,
Para seu amor, que encontrou descanso no mar.
Rosas flutuam sobre as ondas,
Uma última saudação ao seu marinheiro.
Que caiu do barco e foi submerso,
E longe de casa encontrou seu descanso final.
Rosas flutuam sobre as ondas,
Uma última saudação ao seu marinheiro.
Que caiu do barco e foi submerso,
E longe de casa encontrou seu descanso final.
E longe de casa encontrou seu descanso final.