Mullonikäväsua
Kaunis tyttö käytävällä kirjaston
haukkaa omenasta raitatossuissaan
Sotkutukka laittaa bassokotelon
lukupöytää vasten nojaamaan
On Jaska työtön nykyisin
se laittaa Waltarin laukkuunsa ja kättään heilauttaa
Mä tulin kirjoittamaan rakkauslaulun
En sitä kiinni saa, pakenee ilmaan
riimit runoilijaa kuolevaa
Mullonikäväsua
on ainut rivi jonka valmiiksi mä saan
Selaan läpi hyllyt runo-osaston
jos jokin sytyttäis leimahtais
Aina läsnä aina saavuttamaton
tämän kerran jonkinlaisen muodon sain
Lasta toppatakissaan raskas äiti komentaa
jos ne sattuis mua katsomaan
mä hymyilisin niille
En sitä kiinni saa, pakenee ilmaan
riimit runoilijaa kuolevaa
Mullonikäväsua
on ainut rivi jonka valmiiksi mä saan
Neiti olkaan koputtaa kohta suljetaan
kello alkaa lyödä kahdeksaa
Mä otan bussin töihin postikeskukseen
En sitä kiinni saa, pakenee ilmaan…
Mullonikäväsua
Linda bonita no corredor da biblioteca
morde uma maçã com suas sapatilhas listradas
Cabelo bagunçado encosta a caixa de baixo
na mesa de leitura, apoiada
Jaska tá sem emprego atualmente
ele coloca o Waltari na mochila e acena com a mão
Eu vim escrever uma canção de amor
Não consigo pegá-la, escapa pro ar
rimas de um poeta que tá morrendo
Mullonikäväsua
é a única linha que consigo terminar
Folheio as prateleiras da seção de poesia
se algo acender, vai pegar fogo
Sempre presente, sempre inalcançável
dessa vez consegui dar alguma forma
Uma criança com um casaco pesado, a mãe manda
se eles olhassem pra mim
eu sorriria pra eles
Não consigo pegá-la, escapa pro ar
rimas de um poeta que tá morrendo
Mullonikäväsua
é a única linha que consigo terminar
A moça na porta vai bater, logo vai fechar
o relógio começa a marcar oito
Eu pego o ônibus pro trabalho no centro de correios
Não consigo pegá-la, escapa pro ar…