395px

Bolhas de Sabão

Juha Tapio

Saippuakuplat

Varoen niin ulko-oven hän sulkee,
on aamu ja uninen maa
Pelkoa yön pakoon hiekalle kulkee,
muut jääneet on nukkumaan

Poikanen vaan ajaa perhosta takaa
ja aurinko käy olallaan
Peloissaan yöt peiton alla hän makaa,
kuuntelee ja odottaa

Puhaltaa saippuakuplansa tuuleen
huikaisevaan siniseen korkeuteen
Silmänsä sulkien toivoo ja luulee
nousta ne voi taivaaseen

Selvästi sen viime yönä hän kuuli,
toinen on lähdössä pois
Hän kiros sen kaiken minkä onneksi luuli,
miten lapsonen ymmärtää vois

Aurinkoon päin kulkee varjona taakka
hennoilla hartioillaan
Urhea mies kovin pienestä saakka
olla saa poikanen vaan

Puhaltaa saippuakuplansa tuuleen
huikaisevaan siniseen korkeuteen
Silmänsä sulkien toivoo ja luulee
nousta ne voi taivaaseen

Puhaltaa saippuakuplansa tuuleen
huikaisevaan siniseen korkeuteen
Silmänsä sulkien toivoo ja luulee
nousta ne voi taivaaseen

Bolhas de Sabão

Cuidado, ele fecha a porta de entrada,
é manhã e a terra está sonolenta.
O medo da noite caminha na areia,
os outros ficaram dormindo.

Um garotinho só corre atrás de uma borboleta
e o sol brilha em seu ombro.
Com medo, ele se deita sob o cobertor,
espera e escuta.

Sopra suas bolhas de sabão ao vento
na deslumbrante altura azul.
Fechando os olhos, ele espera e acredita
que elas podem subir ao céu.

Claramente, na última noite ele ouviu,
um outro está prestes a partir.
Ele amaldiçoou tudo que achou que era sorte,
como uma criança poderia entender?

Caminha em direção ao sol, como uma sombra, um fardo
em seus ombros delicados.
Um homem corajoso desde muito pequeno
pode ser apenas um garotinho.

Sopra suas bolhas de sabão ao vento
na deslumbrante altura azul.
Fechando os olhos, ele espera e acredita
que elas podem subir ao céu.

Sopra suas bolhas de sabão ao vento
na deslumbrante altura azul.
Fechando os olhos, ele espera e acredita
que elas podem subir ao céu.

Composição: