395px

O Fim do Silêncio

Kaija Kärkinen & Ile Kallio

Päättyy hiljaisuus

vaikenee
muuri jonka rakensin
vaikenee
katse jota pakenin
vaikenee
vaikka huutaa tahtoisin
vaikenee
kunnes yö lähestyy
varjoineen
ei se saa meitä voittaa
rikotaan hiljaisuus
ennekuin aamu taas koittaa

refren':
olkoon taas niin kuin ennen
menköön hiljaisuus
nauran taas niin kuin ennen
päättyy hiljaisuus

tää hiljaisuus

pakenee
varjot joita pelkäsin
pakenee
pimeys johon tuijotin
pakenee
tummat pilvet viimeinkin
pakenee
tummat ajatuksetkin
kuinka taas
niitä kaikkia kannoin
auringon pimentää
sydämestäni annoin

refren'

olkoon taas niin kuin ennenkin tulkoon päivä uus
nauran taas niin kuin ennenkin
päättyy hiljaisuus

Tää hiljaisuus

O Fim do Silêncio

silencia
um muro que construí
silencia
um olhar que eu evitei
silencia
mesmo que eu quisesse gritar
silencia
até que a noite se aproxima
com suas sombras
não podemos ser vencidos
vamos quebrar o silêncio
antes que a manhã chegue de novo

refrão:
que seja como antes de novo
que o silêncio vá embora
vou rir de novo como antes
o silêncio chega ao fim

esse silêncio

foge
as sombras que eu temia
foge
a escuridão em que eu olhei
foge
as nuvens escuras finalmente
foge
até os pensamentos sombrios
como novamente
eu carreguei tudo isso
o sol escurece
eu dei do meu coração

refrão

que seja como antes também, que venha um novo dia
vou rir de novo como antes
o silêncio chega ao fim

esse silêncio