395px

Memórias da Infância

Kake Randelin

Lapsuus muistoja

He tätä polkua kulkivat kahden.
Kuvan mielessä nähdä voin sen, kun rantahiekalle sinisen lahden
jäi painauma askeleiden.
Mut jäljet aaltoihin huuhtoutuivat ja päättyi aika myös onnellisten
enää joutsenet lahdella uivat muistomerkkinä rakkauden.

On kuva mulla kaunein heistä tallella sielussain
ja sitä vaalin lapsuusmuistona vain omanain.
On kuva mulla kaunein heistä tallella sielussain
näin aina muistan rakkaat vanhempain.

He mulle antoivat sylinsä suojan,
jota pouikanen unohda ei.
En täysin ymmärrä oikkuja luojan, miks varhain hän heidät pois vei.
Vaan lyhyt aikakin paljon antaa kun elää seurassa onnellisten.
Saa sitä lahjana sydämen kantaa, että tuntee se rakkauden.

Memórias da Infância

Eles caminhavam por este caminho, juntos.
Na minha mente, consigo ver, quando na areia da praia, da baía azul,
ficou a marca dos passos.
Mas as pegadas foram levadas pelas ondas e o tempo dos felizes também acabou,
os cisnes já não nadam na baía, como um marco do amor.

Eu tenho a imagem mais linda deles guardada na minha alma
e a protejo como uma memória da infância, só minha.
Eu tenho a imagem mais linda deles guardada na minha alma
assim sempre me lembro dos meus queridos pais.

Eles me deram o abrigo em seus braços,
que eu, como um passarinho, nunca esquecerei.
Não entendo completamente os caprichos do criador, por que ele os levou tão cedo.
Mas mesmo um curto tempo dá muito quando se vive na companhia dos felizes.
É um presente que se carrega no coração, para sentir o amor.