395px

Rolando

Kapteeni Ä-ni

Rullaan

(No jos on kiree,
kannattaa pst se vireen.
T on liikett ilman hoppua,
tltpin tullaan kahdella pyrll,
tll tyylill)

(Kerto:)
Rullaan,rullaan,rullaan.
Kato kun m kurvaan,kurvaan,kurvaan.
Hei,nin m rullaan,rullaan,rullaan,
tlt pin tullaan,tullaan,tullaan.

Kun Jukka polkee,
niin pyr kulkee.
Maisemat vaihtuu,
kun matka taittuu.
Hymy nousee huulille,
huolet haihtuu.

T on vapaa kyyti,
t on vapaa tyyli.
Olo on niin vahva,
vkev ja villi.

Rullaten rauhoittuu rauhaton mieli,
vanha fillari on mun limusiini,
se on mun yksityinen Jukka-mobiili.

Joo,t on ajatonta liikett,
kun ei tarvi pit kenenkn kiirett.
Eik ajaa takaa aikatauluja,
voin laulella omia lauluja.
Kun on alla vanha kolmivaihteinen,
lavealla tiell m taiteilen.
Jukka-Poika sankari pyrteiden,
kulkija kestvn kehityksen.

Nin m taas rullaan,rullaan,rullaan,
kato kun m kurvaan,kurvaan,kurvaan.
Hei,nin m rullaan,rullaan,rullaan.
Tlt pin tullaan,tullaan,tullaan.

Kun kyllstyn taajaman hyrinn,
m potkaisen pyrni pyrimn.
Aurinko korkeelta porottaa,
vljemmt vylt jo odottaa.

Kun katuply tytt mun sieraimet,
m laitan liikkeelle ne polkimet,
ja heilautan kttni hyvstiksi.
Lhden matkaan ja tiedn miksi.

Ilma on raikkaampaa hengitt,
siell miss liikennevaloja ei n.
Ja lehtivihree hivelee silm,
lintuset laulelee svelm.

Kun rullaan,rullaan,rullaan.
Kato kun m kurvaan,kurvaan,kurvaan.
Rullaan,rullaan,rullaan.
Tlt pin tullaan,tullaan,tullaan.

(Suoraan sun korvaan,
miks tss rullatessa.
Ylivoima-studiolta,
kapteeni -ni sessio,
Jukka-poika rullaillee...)

Rullaan,rullaan,rullaan.
Ka

Rolando

(Quando o clima tá bom,
vale a pena se animar.
É um movimento sem pressa,
chegamos aqui de duas rodas,
com esse estilo)

(Refrão:)
Rolando, rolando, rolando.
Olha como eu faço a curva, a curva, a curva.
Ei, assim eu vou rolando, rolando, rolando,
chegamos aqui, aqui, aqui.

Quando Jukka pedala,
minha bike vai pra frente.
As paisagens mudam,
conforme a viagem avança.
Um sorriso surge nos lábios,
as preocupações desaparecem.

É carona livre,
é um estilo livre.
A sensação é tão forte,
vibrante e selvagem.

Rolando, acalma a mente inquieta,
a velha bike é minha limusine,
é meu Jukka-móvel particular.

Sim, é um movimento atemporal,
quando não preciso correr pra ninguém.
Não sigo horários,
podendo cantar minhas próprias canções.
Quando estou com a velha de três marchas,
na estrada larga eu me expresso.
Jukka-Poika, herói das bikes,
um viajante do desenvolvimento sustentável.

Assim eu vou rolando, rolando, rolando,
olha como eu faço a curva, a curva, a curva.
Ei, assim eu vou rolando, rolando, rolando.
Chegamos aqui, aqui, aqui.

Quando me canso do burburinho da cidade,
eu dou um chute na bike pra pedalar.
O sol brilha forte lá em cima,
e as sombras já estão esperando.

Quando o semáforo enche minhas narinas,
eu coloco os pedais pra girar,
e aceno com a mão pra me despedir.
Parto pra estrada e sei o porquê.

O ar é mais fresco pra respirar,
onde não tem semáforos pra ver.
E a folhagem verde encanta os olhos,
e os passarinhos cantam melodias.

Quando vou rolando, rolando, rolando.
Olha como eu faço a curva, a curva, a curva.
Rolando, rolando, rolando.
Chegamos aqui, aqui, aqui.

(Direto no seu ouvido,
pra que você saiba enquanto rolo.
Do estúdio Ylivoima,
capitão -ni na sessão,
Jukka-poika vai rolando...)

Rolando, rolando, rolando.
Ka

Composição: Antti Hakala