395px

Canção de Eoghainn

Karen Matheson

Laoidh Fhearchair Eoghainn

S iomadh fear bòidheach,
's an fhraing air a' chòmhnard,
Tha'n am parantan brònach
Agus leòinte air an sgàth,
Nach fhaic iad ri' m beò iad
Gun cruinneachar iad còmhla,
' bi fearchar beag eòghainn
's an dròbh a-measg chàich.

Gur mòr a bha dhùil àm,
Ri'd fhaicinn 's an dùthaich,
Is gàire air do ghnùis,
On dh'fhairich thu cùisean-
Nach tig thu gam ionnsaigh
Bhon dh'fhàillig a' chùis ort,
Mo bheannachd a-null
Dhan an ùir is bheil thu cnàmh.

'se dh'fhàg mi cho cianail,
Bhi cuimhneachadh d'iomhaigh,
Do ghruaidhean bha brèagha,
Agus sgiamhach le càch,
Nach fhaic mi gu siorraidh
Air sàilleabh an dìocail,
Am mòr-fhear 'gar h-iarraidh
Chuir ceudan gu bàs.

Ach sguiridh an càisear,
Dha innleachdan gleusda
Tha balaich 'na dhèidh,
Chuireas e ann an sàs.
Nuair shuidheas na treumhan,
's an cinn chuir ri chèile,
Bi litir 's a' phàipear,
'ga leughadh ma bhàs.

Ged dh' fhàg iad an dhiochuimhn',
Gun fhios dè bu chrìoch dhut,
Chan fhàgar le dia thu,
Nuair dh'iarrar thu n'àird,
Gun èirich le iomhaigh,
Mar chunna' mi riamh thu,
Bidh do nàimhdean le fiamh,
A' toir fianais mu'd bhàs.

Na bithinn-sa dlùth dhut
Nuair thàrr iad 'gad ionnsaigh
Le gunna nach dùbailt,
Is e ùr na mo làmh,
Bhiodh preasadh air fùdar,
Fo bheugaileid rùisgte,
Mas faicinn thu rùin,
Is do chùl ris an làr.

Canção de Eoghainn

S são muitos os homens bonitos,
E a franja na horizontal,
A tristeza está nos pais
E feridos por causa disso,
Que não veem a vida
Sem se reunirem juntos,
É um pequeno Eoghainn
No meio de todos.

Era grande a expectativa,
De te ver na terra,
E um sorriso no teu rosto,
Desde que sentiste as coisas-
Que não virás me atacar
Por causa do que te aconteceu,
Minha bênção para você
Na terra onde você está.

Deixei-me tão triste,
Lembrando da sua imagem,
Teus lábios eram lindos,
E brilhantes com os outros,
Que não vejo para sempre
Na sombra da dor,
O grande homem que nos pede
Mandou centenas para a morte.

Mas o caso parou,
Com seus planos engenhosos,
Os meninos atrás dele,
Colocam-no em ação.
Quando os tristes se sentam,
E as cabeças se juntam,
Haverá uma carta no papel,
Lendo-a se eu morrer.

Embora tenham deixado o esquecimento,
Sem saber qual seria o seu fim,
Deus não te deixará,
Quando pedires por ajuda,
Levantando-se com a imagem,
Como eu sempre te vi,
Teus inimigos com raiva,
Dando testemunho da tua morte.

Não estaria eu perto de ti
Quando eles te atacassem
Com uma arma que não falha,
E é nova na minha mão,
Haveria pressão na pólvora,
Sob a roupa rasgada,
Se eu visse o segredo,
E tua costa contra o chão.

Composição: