eenzaamheid
maandagmorgen krij'k het weer akkik het huis verlaat
kazak onder den arm, 't is nog donker dan oep straat
het sta mevoor of alles tegen mij dan samenspant
en tegelijk weur ik dan door emoties overmand
eenzaamheid, 't is moeilijk te verwerken
eenzaamheid, maar niemand die dat ooit zal zien
eenzaamheid, ik tracht het te verbergen
en niemand, nee niemand zal da zien
heel het weekend was kik weer de showman van formaat
de grapjas van de kroeg, ik hield weer iedereen aan de praat
maar nu oepaandagmorgen zo alleen hier in de straat
is er weer da gevoel da'k denk dat nooit ni overgaat
eenzaamheid, 't is moeilijk te verwerken
eenzaamheid, maar niemand die dat ooit zal zien
eenzaamheid, ik tracht het te verbergen
en niemand, nee niemand zal da zien
waddat er in mij omgaat d'r weet niemand nikske van
oemda'k het zal verbergen, zolang dakkik het kan
gevangen door het eigen image, 't is ni te verstaan
maar ne mens met twee gezichten, d'r is niemand mee begaan
Solidão
na segunda de manhã, eu sinto de novo quando saio de casa
casaco debaixo do braço, ainda tá escuro na rua
sinto que tudo conspira contra mim, é um plano
e ao mesmo tempo sou tomado por emoções que me dominam
solidão, é difícil de lidar
solidão, mas ninguém vai perceber
solidão, eu tento esconder
e ninguém, não, ninguém vai ver
todo o fim de semana fui o showman de primeira
o palhaço do bar, mantive todo mundo na conversa
mas agora, na segunda de manhã, tão sozinho na rua
sinto de novo que esse sentimento nunca vai passar
solidão, é difícil de lidar
solidão, mas ninguém vai perceber
solidão, eu tento esconder
e ninguém, não, ninguém vai ver
o que se passa dentro de mim, ninguém sabe de nada
porque eu vou esconder, enquanto eu puder
preso pela própria imagem, não dá pra entender
mas uma pessoa com duas caras, ninguém se importa com isso