Cogito Ergo Non Sum
Czuje e to szczecie
Myle
Za krtko
Cho zacisne pieci
Przelizgnie sie przez palce
On jest ze mn w nocy
Myle
Za dugo
Gdy otworze oczy
Znw nie taki przyszed
Myle wiec
Nie jestem
Myle wiec
Mnie nie ma
Czasem cicho pacze
Myle
E krwawie
Ze krokodyl ranie
Co zmienia serce w kamie
Gdy wany kto otchanie
Myle
E sie pale
Uciekam jak najdalej
Gdzie cicho gasne
Myle wiec
Nie jestem
Myle wiec
Mnie nie ma
A przed samotnoci swoj
Siebie
W mylach sama winie
Wiem e
Pustki nie odmieni
Czyj oddech ani chwili
Nie
Myle wiec
Nie jestem
Myle wiec
Mnie nie ma
Swoj twarz
Zakrywam
Rekami
Obiema
Cogito Ergo Non Sum
Sinto isso, a sorte
Penso
É curto
Mas apertado, o fogo
Vai escorregar entre os dedos
Ele está comigo à noite
Penso
É muito tempo
Quando abro os olhos
De novo não é o mesmo que veio
Penso então
Não sou eu
Penso então
Eu não estou aqui
Às vezes olho em silêncio
Penso
E estou sangrando
Como um crocodilo ferido
Que transforma o coração em pedra
Quando alguém respira
Penso
E estou pegando fogo
Fugindo o mais longe possível
Onde eu apago em silêncio
Penso então
Não sou eu
Penso então
Eu não estou aqui
E diante da solidão
Eu
Sozinha me culpo
Eu sei que
O vazio não muda
Nem o sopro de alguém por um instante
Não
Penso então
Não sou eu
Penso então
Eu não estou aqui
Meu rosto
Eu cubro
Com as mãos
Ambas