badakit
triste zaudenean goibelduta
begiak itxi eta amets egiten duzu
kolore artean esnatuaz
ohe hutsaren berotasun faltsuan
kalean barrena ormetako
pintada gorriz laztanduaz eskua
jada ulertu dut behin eta berriz
garbitu arren zikinik dagoela
eta nire artean pentsatzen dut
entzuten diren gezur denen egiaz
dena da polita desberdina
begi aurrean ikusten ez duguna
badakit urruti zu sentitu arren
sarri oroitzen zarela
inoiz ez duzula aukerarik izan
bake eta guda hautatzeko
berandu da horretarako
behar zaitut laztana
bihotzaren taupada.
sabendo
tristeza quando você está caindo
fecha os olhos e sonha
acordando entre cores
na falsa calor de uma cama vazia
pelo meio da rua, tocando
com a mão a pintura vermelha da parede
já entendi, mais uma vez
mesmo limpo, ainda está sujo
e entre mim, eu fico pensando
na verdade de todas as mentiras que se ouvem
tudo é bonito, diferente
o que não vemos diante dos olhos
sei que, mesmo longe, você se sente
frequentemente se lembra
que nunca teve escolha
para escolher entre paz e guerra
é tarde demais para isso
preciso de você, meu amor
o batimento do coração.