mijn vader is een ster
Vroeger heel vaak,
voor het slapen gaan.
Ging mijn vader,
voor het venster staan.
En dan wees hij mij de sterren,
de planeten en de maan.
"Kijk dan jongen, venus" zei mijn vader.
"En dat daar, dat is de grote beer.
En daar die ene, kom hoe heet ie ook alweer?"
Een keer ook weer voor het slapen gaan,
bleef mijn vader daar nog even staan.
En toen zei hij er zijn sterren,
die al ang niet meer bestaan.
"Kijk dan jongen daar zo,"
zei mijn vader.
"tussen venus en de grote beer,
zie je daar die ene, nou wie weet, is ie er niet meer."
Nu nog heel soms voor het slapen gaan,
ga ik nog even voor het venster staan.
En dan denk ik aan mijn vader,
hoe het met hem is gegaan.
Toen die avond met die sterren.
Die allang niet meer bestaan.
Wist mijn vader toen al
dat ie dood zou gaan?
Ergens tussen venus en de grote beer,
staat een ster die, al bestaat hij dan niet meer.
Nog heel goed is te zien
en wie weet misschien
is die ster....
Tussen venus en de grote beer,
wel mijn vader, die al leeft hij dan niet meer.
Daar aan de hemel is te zien.
Wie weet misschien... misschien... misschien... misschien...
Meu pai é uma estrela
Antigamente, muito frequentemente,
antes de dormir.
Meu pai ia,
ficar na janela.
E então ele me mostrava as estrelas,
os planetas e a lua.
"Olha lá, garoto, Vênus" disse meu pai.
"E aquilo ali, é a Ursa Maior.
E aquela ali, como é mesmo o nome?"
Uma vez, também antes de dormir,
meu pai ficou ali mais um pouco.
E então ele falou das estrelas,
que já não existem mais.
"Olha lá, garoto,"
disse meu pai.
"Entre Vênus e a Ursa Maior,
você vê aquela ali? Bom, quem sabe, talvez não esteja mais."
Agora, de vez em quando, antes de dormir,
vou até a janela.
E então penso no meu pai,
como ele está agora.
Naquela noite com as estrelas.
Que já não existem mais.
Meu pai já sabia
que ele ia morrer?
Em algum lugar entre Vênus e a Ursa Maior,
há uma estrela que, mesmo que não exista mais.
Ainda dá pra ver muito bem
E quem sabe, talvez
essa estrela....
Entre Vênus e a Ursa Maior,
bem, meu pai, que mesmo não vivendo mais.
Lá no céu dá pra ver.
Quem sabe, talvez... talvez... talvez... talvez...