Inspiracje
Juz 10 milionow zjedzonych batonow
Do czego to mowie
Gdy zachod slonca mnie nie inspiruje
To ksiezyc mnie interesuje
Morze i poranne zorze
To mi pomoc, nie pomorze
Wenus mnie nie zajmuje
Bo tak naprawde to mnie
W przyrodzie slonce inspiruje
Ale nie takie zachodzace
Tylko takie co w pelni jest,
Mysle ze najlepsze to to nie jest
Choc mi sie troche to podoba
Bo mi sie z jednym kojazy
A mianowicie
Z majchrem o ludzkiej twarzy
Bo postuluje zeby majcher
Mial ludzka twarz
Bo ten z mojej wyobrazni
To juz zwyrodnial
Dlatego chcialbym takiego prawdziwego
Do czego to mowie:
Juz 100 milionow zjedzonych batonow
Inspirações
Já são 10 milhões de barras comidas
Do que eu tô falando
Quando o pôr do sol não me inspira
É a lua que me interessa
O mar e as auroras matinais
Isso me ajuda, não me afunda
Vênus não me atrai
Porque, na verdade, é a natureza
Que me inspira com o sol
Mas não aquele que se põe
Só aquele que tá cheio,
Acho que o melhor não é isso
Embora eu até goste um pouco
Porque isso me lembra de uma coisa
E, especificamente
De um macaco com cara de gente
Porque eu defendo que o macaco
Deveria ter cara de humano
Porque o que tá na minha imaginação
Já é um degenerado
Por isso eu queria um verdadeiro
Do que eu tô falando:
Já são 100 milhões de barras comidas