Hyisen viiman maa
Päädyin sinne minne lähdin
ja nyt oon takaisin
mä en väitä oppineeni mitään
mutten kielläkään
kello ranteessa
on käynyt kaksi tuntii tunnissa
anna hetki huilata
Kun jättää taakseen määränpään
ei tartte peittää jälkiään
ei oo rohkeeta tai muuta
ei oo tyhmääkään
jään tomuun tutkimaan
tutut jäljet nähdä saan
ja hahmon nuoremman
samat saappaat jalassaan
Tämä hyisen viiman maa
lihan sääristäni kaluaa
tämä hyisen viiman maa
sieluni haluaa
häijyn kansan maa
häijyjä odottaa muttei saa
Aikansa kun kiertää
pientä ympyrää
väistämättä väsyy
väsyy pää
se kerää painetta ja keittää
on pakko hellittää
painetta ja keittää
paisuu ja räjähtää
Tämä hyisen viiman maa
lihan sääristäni kaluaa
tämä hyisen viiman maa
sieluni haluaa
häijyn kansan maa
häijyjä odottaa muttei saa
Tämä hyisen viiman maa
lihan sääristäni kaluaa
tämä hyisen viiman maa
sieluni haluaa
häijyn kansan maa
häijyjä odottaa muttei saa
A Terra do Vento Frio
Acabei onde comecei
E agora tô de volta
Não digo que aprendi nada
Mas também não nego
O relógio no pulso
Marcou duas horas em uma hora
Deixa eu descansar um pouco
Quando deixamos um destino pra trás
Não precisa esconder os rastros
Não é coragem ou outra coisa
Nem é burrice
Fico na poeira analisando
As marcas que conheço posso ver
E a figura mais jovem
Com as mesmas botas nos pés
Esta terra do vento frio
Desgasta a carne das minhas pernas
Esta terra do vento frio
Minha alma deseja
A terra de um povo cruel
Um povo cruel me espera, mas não consegue
Quando se roda
Em um pequeno círculo
Sem querer cansa
Cansa a cabeça
Acumula pressão e ferve
É preciso soltar
Pressão e ferve
Incha e explode
Esta terra do vento frio
Desgasta a carne das minhas pernas
Esta terra do vento frio
Minha alma deseja
A terra de um povo cruel
Um povo cruel me espera, mas não consegue
Esta terra do vento frio
Desgasta a carne das minhas pernas
Esta terra do vento frio
Minha alma deseja
A terra de um povo cruel
Um povo cruel me espera, mas não consegue