Lieve Jacoba
Lieve Jacoba, het regent en de mensen slapen zo diep
En zijn de legende vergeten van God die de wereld schiep
Maar buiten staan geurende rozen en ik, ik zing voor de maan
Lieve Jacoba, het regent en straks moet de wereld vergaan
Ik zing van de maan voor mijn liefde, maar het regent de maan die is heen
Lieve Jacoba, weet jij hoe de maan in het donker verdween
De wind speelt een spel met mijn haren en de mensen slapen zo diep
Lieve Jacoba, het regent en mijn liefde gaat over in griep
Querida Jacoba
Querida Jacoba, tá chovendo e o povo dorme tão fundo
E esqueceram a lenda de Deus que criou o mundo
Mas lá fora tem rosas cheirosas e eu, eu canto pra lua
Querida Jacoba, tá chovendo e logo a terra vai à rua
Eu canto da lua pra meu amor, mas tá chovendo e a lua já foi
Querida Jacoba, você sabe como a lua sumiu na escuridão
O vento brinca com meu cabelo e o povo dorme tão fundo
Querida Jacoba, tá chovendo e meu amor virou um lamento.