Ne Normalas, Nur Kutimas
Somero forlasis vin hieraŭ
Preskaŭ sola en la nord’
Ŝajne senvorta, kaj malforta
Kaj elŝlosita per la vitra pord’
Ĉiuj homoj sin grupigis
Ĉe televidiloj du kaj du
Senesperantaj grasmanĝantoj
Ĉu malĝojas vi pri tia evolu’?
Ĝi ne normalas
Ĝi nur kutimas en la nuna mond’
Pripensas vi la florajn tagojn
Kiam amo estis mar’
Sentas vin stulta kaj malmultaj
Ĉu vi memkulpigas vin pro la amar’?
Homoj vestis sin en roloj
Kiel viriĉo kaj virin’
Ĉu vi elektu kaj neglektu
Ĉu unuseksemeco kaptu ankaŭ vin?
Ĝi ne normalas...
Se oni povus legi pensojn
En la mallumo de la cerbo
Eble tiam vi komprenus
Kial niaj fortoj enas
Somero forgesis adiaŭi
Baldaŭ ĝi revenos, ĉu?
Ĉu vi vidos, ĉu vi ridos?
Ĉu iam vi memoras pri la eta tru’?
Ĝi ne normalas...
Não Normalas, Só Normalmente
Verão deixou ontem
Quase sozinho no Norte "
aparentemente silenciosa, e fraco
E elŝlosita através da porta de vidro '
Todos os seres humanos-se agrupados
TV em dois e dois
Senesperantaj grasmanĝantaj
se lamentar sobre um tal desenvolvimento "?
Não é normalas
Ele só geralmente no mundo atual "
Refletir os dias florais
Quando o amor mar '
Sinto estúpido e poucos
Você memkulpigas você para a Amar '?
Pessoas vestidas-se em funções
Como viral e mulheres '
Você escolhe e negligência?
se unuseksemeco pegá-lo também?
Não é normalas ...
Se você pudesse ler os pensamentos
Na escuridão do cérebro
Talvez então você entenderia
Por que nossas forças esguicho
Verão esqueceu de dizer adeus
Logo ele vai voltar, não é?
Você vê, você está rindo?
Alguma vez você visitar a pequena tru '?
Não é normalas ...
Composição: Tomas Q Nilsson