De Oude Muzikant
Door de straten van Parijs
Klinkt nog steeds diezelfde wijs
Van die oude muzikant
Je hoort hem al aan de overkant
Eens wat hij toch heel beroemd
Altijd werd zij naam genoemd
Nu is hij heel oud en grijs
Nog ouder dan de stad Parijs
refr.:
Door de straten, over pleinen
Klinkt dat zelfde lied
Die melodie zal nooit verdwijnen
Ook al ken je hem niet
Eenzaam zijn nu al zijn dagen
Niemand die hem nog kent
Hij speelt op zijn accordeon
En denk aan hoe het eens begon
Het leven is nu grauw en grijs
In de straten van Parijs
Zijn vrienden kijken op hem nee
En zien hem nu echt nooit meer
Hij speelt voor geld nog op de straat
Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
Niemand die nog op hem wacht
Toch is het net of hij weer lacht
Hij was beroemd in heel het land
Die oude grijze muzikant
refr.
Adieu
O Velho Músico
Pelas ruas de Paris
Ainda soa essa mesma canção
Do velho músico
Você o ouve já do outro lado
Um dia ele foi bem famoso
Sempre mencionavam seu nome
Agora ele está bem velho e grisalho
Mais velho que a cidade de Paris
refr.:
Pelas ruas, sobre praças
Ressoa essa mesma melodia
Essa canção nunca vai sumir
Mesmo que você não a conheça
Sozinho são todos os seus dias
Ninguém mais o reconhece
Ele toca seu acordeão
E pensa em como tudo começou
A vida agora é pálida e cinza
Nas ruas de Paris
Seus amigos olham pra ele, não
E realmente nunca mais o veem
Ele toca por dinheiro na rua
Desde a manhã até a noite
Ninguém mais espera por ele
Mas parece que ele ainda sorri
Ele foi famoso em todo o país
Aquele velho músico grisalho
refr.
Adeus