De Troubador
Hij zat zo bordevol muziek
Hij zong voor groot en klein publiek
Hij maakte blij melancholiek
De troubadour
Voor riches in de hoge zaal
Zong hij een stoere, sterke taal
Een lang en bloederig verhaal
De troubadour
Maak ook het werkvolk uit de schuur
Hoorde zijn lied vol avontuur
Hoorde bij het nachtelijk vuur
De troubadour
De troubadour
En in de herberg van de stad
Zong hij een drinklied op het nat
Voor wie nog staan kon en wie zat
De troubadour
De troubadour
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Hij zong in een klooster stil, zijn lied
Van een mirakel dat gescheidt
Ook als geen mens het wonder zit
De troubadour
Van vrouwen in fluweel of grijs
Zong hij de harten van de wijs
Zijn liefdeslies ging mee op reis
De troubadour
Hij zong voor boeren op het land
Een kerelslied van eigen hand
Hij was van elke rang en stand
De troubadour
De troubadour
Zo zong hij heel zijn leven lang
Zijn eigen lied, zijn eigen zang
Toch gaat de dood gewoon zijn gang
De troubadour de troubadour
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Toen werd het stil, het lied was uit
Enkel wat modder tot besluit
Maar wie getroost werd door zijn lied
Vergeet hem niet...
Want hij zat zo boordevol muziek
Hij zong voor groot en klein publiek
Hij maakte blij, melancholied
De troubadour
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
Laylalalaylalalaylalalaylala
Laylalalalalalalay
O Trovador
Ele estava tão cheio de música
Cantava para grande e pequeno público
Fazia feliz a melancolia
O trovador
Para a riqueza na alta sala
Cantava uma língua forte e destemida
Uma longa e sangrenta história
O trovador
Fazia também o povo do trabalho da chácara
Ouviam sua canção cheia de aventura
Junto ao fogo noturno
O trovador
O trovador
E na taverna da cidade
Cantava uma canção de bebida no molhado
Para quem ainda conseguia ficar em pé e quem estava sentado
O trovador
O trovador
Lailalalaylalalaylalalaylala
Lailalalalalalalay
Lailalalaylalalaylalalaylala
Lailalalalalalalay
Ele cantava em um mosteiro silencioso, sua canção
Sobre um milagre que se separou
Mesmo quando ninguém vê o milagre
O trovador
Sobre mulheres em veludo ou cinza
Cantava os corações dos sábios
Seu amor seguia na viagem
O trovador
Cantava para os camponeses na terra
Uma canção de homem de sua própria mão
Ele era de toda classe e posição
O trovador
O trovador
Assim ele cantou a vida inteira
Sua própria canção, seu próprio canto
Mas a morte simplesmente segue seu caminho
O trovador, o trovador
Lailalalaylalalaylalalaylala
Lailalalalalalalay
Lailalalaylalalaylalalaylala
Lailalalalalalalay
Então ficou em silêncio, a canção acabou
Apenas um pouco de lama para encerrar
Mas quem foi confortado por sua canção
Não o esquece...
Porque ele estava tão cheio de música
Cantava para grande e pequeno público
Fazia feliz, melancólico
O trovador
Lailalalaylalalaylalalaylala
Lailalalalalalalay
Lailalalaylalalaylalalaylala
Lailalalalalalalay
Lailalalaylalalaylalalaylala
Lailalalalalalalay