Adý Menekþe
Bu þehrin meydanlarýnda, garýnda, rýhtýmýnda
Sensizlik bir türlü yakamý býrakmýyor
Bütün duraklarda, kahvelerde
Büyük, küçük yalanlarýn
Dönüp dönüp vuruyor ansýzýn beni yerden yere
Yok ettim salýndýðýn billur aynalarý
Þimdi uzun uykularýn tam zamanýdýr
Bir yorhan misali örtündüm yalnýzlýðý
Bu yýl da asþk buraya hiç uðramadý
Silinsin izim, hiçliðim sokakta kalsýn
Gölgemi yakýn, bu dünya beni yok saysýn
Emanet ettim býraktýðýn herþeyi
Dedim siz susuz býrakmayýn menekþeyi
Violetas
Nos campos dessa cidade, na sua porta, no cais
A falta de você não me larga de jeito nenhum
Em todos os pontos, nos cafés
Grandes e pequenas mentiras
De repente, me derrubam do nada
Destrui os espelhos de cristal que você deixou
Agora é hora de longos sonhos
Me cobri como um cobertor de solidão
Esse ano o amor não passou por aqui
Que minha marca suma, que a solidão fique na rua
Que queimem minha sombra, que esse mundo me ignore
Deixei tudo que você deixou em suas mãos
Falei pra não deixarem a violeta sem água