Bunalým
Olmazlarý ekiyor, olurlar biçiyorum
Anýlar arasýnda , güzeli seçiyorum
Þimdi ne kendimi ne kimseyi düþünüyor
Sularda bir yosun gibi hýçkýrmak istiyorum
Gelmeyiþini bekliyorum, dönmeyiþini özlüyorum
Gülmeyiþine aðlýyorum, seni seviyorum
Ben böylemiydim gör beni
Eðilen selvi gibi
Ben böylemiydim gör beni
Eriyen bir mum gibi
Yarattýðým bir dünyada seni yaþýyorum
Bilmediðin insanlarla koþuþuyorum
Bilmediðin bir dilden, konuþuyorum
Yinede anlarsýn diye seviniyorum
Bunalým
Não dá pra evitar, eu tô colhendo o que plantei
Entre as memórias, escolho a beleza que encontrei
Agora nem eu, nem ninguém tá na minha cabeça
Quero gritar como uma alga nas águas, sem certeza
Espero você chegar, sinto falta de você voltar
Chorando pela sua risada, eu só sei te amar
Eu era assim? Vem me ver
Como um cipreste que se curva ao amanhecer
Eu era assim? Vem me ver
Como uma vela que derrete sem poder
Numa realidade que eu criei, é você que eu vivo
Corro com pessoas que você nunca viu
Falo numa língua que você não entende
Mas fico feliz que, mesmo assim, você compreende.