395px

Minha Terra Plana

Liesbeth List

Mijn vlakke land

Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen
En witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen
Wanneer de norse vloed beukt aan het zwart basalt
En over dijk en duin de grijze nevel valt
Wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn
En natte westenwinden gieren van venijn
Dan vecht mijn land Mijn vlakke land

Wanneer de regen daalt op straten, pleinen, perken
Op dak en torenspits van hemelhoge kerken
Die in dit vlakke land de enige bergen zijn
Wanneer onder de wolken mensen dwergen zijn
Wanneer de dagen gaan in domme regelmaat
En bolle oostenwind het land nog vlakker slaat
Dan wacht mijn land Mijn vlakke land

Wanneer de lage lucht vlak over 't water scheert
Wanneer de lage lucht ons nederigheid leert
Wanneer de lage lucht er grijs als leisteen is
Wanneer de lage lucht er vaal als keileem is
Wanneer de noordenwind de vlakte vierendeelt
Wanneer de noordenwind er onze adem steelt
Dan kraakt mijn land Mijn vlakke land

Wanneer de Schelde blinkt in zuidelijke zon
En elke Vlaamse vrouw flaneert in zon-japon
Wanneer de eerste spin z'n lentewebben weeft
Of dampende het veld in juli-zonlicht beeft
Wanneer de zuidenwind er schatert door het graan
Wanneer de zuidewind er jubelt langs de baan
Dan juicht mijn land Mijn vlakke land

Minha Terra Plana

Quando o Mar do Norte quebra teimoso nas altas dunas
E flocos brancos de espuma se espalham nos cumes
Quando a maré brava bate no basalto negro
E sobre a duna e o dique a névoa cinza cai
Quando na maré baixa a praia é selvagem como um deserto
E os ventos úmidos do oeste uivam de veneno
Então luta minha terra Minha terra plana

Quando a chuva cai nas ruas, praças, canteiros
No telhado e na torre das igrejas altíssimas
Que neste chão plano são as únicas montanhas
Quando sob as nuvens as pessoas são anãs
Quando os dias passam em uma rotina estúpida
E o vento leste arredondado deixa a terra ainda mais plana
Então espera minha terra Minha terra plana

Quando o céu baixo raspa sobre a água
Quando o céu baixo nos ensina a humildade
Quando o céu baixo é cinza como ardósia
Quando o céu baixo é pálido como argila
Quando o vento do norte divide a planície
Quando o vento do norte rouba nosso fôlego
Então estremece minha terra Minha terra plana

Quando o Escalda brilha sob o sol do sul
E cada mulher flamenga passeia em vestido de verão
Quando a primeira aranha tece suas teias de primavera
Ou o campo vibra sob a luz do sol de julho
Quando o vento do sul ri entre os grãos
Quando o vento do sul celebra ao longo da estrada
Então festeja minha terra Minha terra plana

Composição: